ارتباط با ما
تبلیغات


جمعه ۴ تیر ۱۳۹۵ | ۰۰:۰۰ ق.ظ
دکتر پیری مطرح کرد«2»:
میزان دستمزد برای تولید اضافی در قراردادهای جدید نفتی، با افزایش و یا کاهش قیمت نفت تغییر پیدا خواهد کرد
دکتر پیری
نکته ای که قابل توجه است طول مدت قرارداد است که بعضا تا ۲۵ سال ممکن است تداوم داشته باشد و میزان دستمزد مبتنی بر قیمت نفت تعیین خواهد گردید به عبارت دیگر میزان دستمزد برای تولید اضافی از میدان ثابت نمی باشد با افزایش و یا کاهش قیمت نفت تغییر پیدا خواهد کرد.

گروه اقتصادی کافه حقوق: بحث داغ قراردادهای جدید نفتی همچنان در رسانه ها پیگیری می شود. اما مدتی است که مسئولین واکنشی به این موضوع نشان نمی دهند و اطلاعی از آخرین تصمیم دولت در این باره نیست. به سراغ جناب آقای دکتر پیری رفتیم تا به قراردادهای جدید نفتی از دیدگاه او بپردازیم. بخش دوم این مصاحبه را مطالعه بفرمایید.

کافه حقوق: در این ساختار اگر پیمانکار اعلام کند که میدان تجاری است، سرمایه‌گذاری شروع‌شده و برداشت آغاز می‌شود. اگر اعلام کند که تجاری نیست عملاً سرمایه‌گذاری خارجی انجام نخواهد شد. آیا این باعث نمی‌شود پیمانکارها به سمت مخازن و منابع سهل‌الوصول بروند و ریسک سرمایه گذرای بالایی نداشته باشد؟

دکتر پیری: طبیعی است که پیمانکارها به سمت منابع سهل‌الوصول روی بیاورند اما باید در نظر داشته باشیم که هزینه‌های تولید جزو هزینه‌های پروژه محاسبه می‌شود و همه این هزینه‌ها را شرکت ملی نفت به‌عنوان کارفرما پرداخت می‌کند و در این زمینه سقفی هم در نظر گرفته نشده است.

بنابراین صرف اینکه هزینه بالاتر رود لزوماً ملاک عمل نیست. البته پیمانکار برای اینکه تشخیص دهد یک میدان تجاری هست یا خیر هزینه می‌کند و اینکه پیمانکار وقت و هزینه صرف کند و اعلام کند میدان تجاری نیست انتفاعی ندارد و حتماً باید نفع دیگری داشته باشد. چون موضوع تجاری اعلام کردن میدان اقدام هزینه بری است و این‌طور نیست که با دادن اختیار تجاری اعلام کردن میدان به پیمانکار زمینه سوءاستفاده از سمت او را فراهم کرده باشیم. البته طبیعی است که پیمانکار به دنبال مخازنی می‌رود که سودآوری بیشتری داشته باشد.

پیری (1) (Custom)

کافه حقوق: معنای این تجاری بودن چیست؟

دکتر پیری: تجاری بودن به این معنی است که بدانیم هزینه‌هایی که صرف برداشت و سایر فعالیت‌ها می‌شود آیا از محل عایدات آن قابل جبران هست یا خیر. با این وجود مطلبی که مغفول مانده است مسئله بلوکه شدن میدان و خساراتی که از این بابت متوجه کشور می شود و انجام حداقل تعهدات در اکتشاف و اعلام تجاری بودن میدان می باشد.

کافه حقوق: شما هم اشاره کردید که در قراردادهای جدید نفتی برخلاف بیع متقابل سقف هزینه باز گذاشته‌شده است. آیا این موضوع می‌تواند در جذب سرمایه‌گذار خارجی مؤثر باشد یا نه؟

دکتر پیری: در قراردادهای بیع متقابل نسل اول سقف هزینه‌ها بسته بود اما در نسل سوم سقف هزینه‌های سرمایه‌ای  تا مدت معینی بعد از اجرایی شدن قرارداد باز بود و بعدا قطعی میگردید. به‌این‌ترتیب وقتی سقف هزینه‌ها را باز می‌گذاریم به پیمانکار می‌گوییم ما مشکلی با هزینه‌هایی که شما می‌خواهیم برای میدان انجام بدهید نداریم. این به این معنا است که به پیمانکار اختیار می‌دهیم که تا حدی که می‌تواند هزینه کند؛ اما شرطی اینجا وجود دارد موضوع تجاری بودن میدان است. از سوی دیگر لزوماً باید عایدات میدان تکافوی هزینه‌های پیمانکار را بدهد. به تعبیر کامل‌تر باید این موضوع را در چهارچوب کلی دید، چون اگرچه از یک‌سو سقف هزینه‌ها باز است اما از سوی دیگر میدان درصورت تجاری بودن وارد فعالیت اجرایی خواهد شد. از سوی دیگر پیمانکار موظف است برنامه سالیانه ارائه دهد و این برنامه باید به تائید کارفرما رسیده باشد.

کافه حقوق: در این برنامه چه موضوعاتی مطرح می‌شود؟

دکتر پیری: این برنامه شامل بودجه، سرمایه، زمان‌بندی دقیق تمامی موارد و… است؛ اما نکته‌ای که در ادامه باید عرض کنم این است که در تصویب‌نامه هیئت دولت اشاره‌شده است که اگر در طول پروسه قرارداد درآمدهای میدان تکاپوی هزینه‌ها را نکند، طول مدت قرارداد می‌تواند افزایش پیدا کند تا زمانی که هزینه‌ها جبران شود. یا در جاری دیگری اشاره دارد درصورتی‌که درآمدهای میدان گازی تکاپوی هزینه‌ها را نکند و یا برای مصارف داخلی مورد استفاده قرار بگیرد، می‌توان از درآمدهای میدان‌های دیگر برای تأمین هزینه‌های این میدان استفاده کرد.

این دو شرط باعث می‌شود تا تصویب‌نامه با پیچیدگی‌هایی همراه شود و این پیچیدگی تا حدی خواهد بود که ممکن است با این مشکل مواجه شویم که وقتی سقف هزینه را باز گذاشتیم و میدانی تجاری اعلام شد، لزوماً به این معنی است که این میدان قابلیت تأمین تمام هزینه‌ها را دارد، چرا ما این تأمین هزینه را باید از میادین دیگر انجام دهیم؟ آیا این به‌منزله تجاری نبودن این میدان است یا به این منزله است که در یک محدوده زمانی تجاری نیست؟ اینجا محل بحث است که آیا باید تجاری بودن را در یک محدوده زمانی اعلام کرد یا تجاری بودن تا بعد از مدت قرارداد هم ادامه داشته باشد.

کافه حقوق: آیا این مسئله محل فرار پیمانکار نخواهد بود؟ چون ممکن است پیمانکار میدان را تجاری اعلام کند، بعد در اعلام هزینه‌هایی که طبیعتاً سقف هم ندارد هزینه‌ها را طوری تعریف کند که نه‌تنها عایدات میدان تکاپوی آن را ندهد، بلکه مجبور به استفاده از عواید میدان‌های دیگر باشیم.

دکتر پیری: اولین مسئله این است که هزینه‌ها باید به طور سالیانه به تائید شرکت ملی نفت به‌عنوان کارفرما برسد. در این نقطه رکنی وجود دارد که می‌تواند کنترل و نظارت داشته باشد. از سوی دیگر هزینه‌ها در خصوص هزینه‌های سرمایه‌ای است. این هزینه‌ها تعریف‌شده است که طبق تصویب‌نامه شامل هزینه‌های: مهندسی، حفاری، احداث تأسیسات روزمینی و زیرزمینی، تأسیسات فراوری، تأسیسات انتقال‌دهنده و… خواهد بود.

به تعبیر دیگر این هزینه‌ها به تأسیسات برمی‌گردد و مالکیت همه این تأسیسات به شرکت ملی نفت منتقل خواهد شد. البته این مسائل غیرحقوقی و محل اختلاف است و اساتیدی که درزمینه اقتصاد نفت فعالیت دارند باید در این زمینه اظهارنظر کنند.

کافه حقوق: در تصویب‌نامه مبنای انتخاب برنده فرمول حقوق و دستمزد است. آیا فرمول حقوق و دستمزد به‌تنهایی تعیین‌کننده برنده است یا اینکه این موضوع آسیب‌هایی را به دنبال خواهد داشت؟

دکتر پیری: ابتدا در این زمینه لازم است تا توضیح کلی‌تری را عرض کنم. این فرایند به‌این‌ترتیب است که پیمانکار باید پیشنهاد دهد که این پروژه با این هزینه و با این دستمزد انجام می‌دهم. در حقیقت دستمزد مشوقی برای افزایش تولید است، چون ممکن است میدانی راه‌اندازی شود اما اگر دستمزدی نداشته باشد به چه ترتیبی می‌خواهید پیمانکار را به افزایش تولید تشویق کنید. چون هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم تولید را که پرداخت می‌کنید اما چیزی که پیمانکار را به سمت تولید بیشتر سوق می‌دهد تعیین مشوق است.

اولین نکته این است که شرکت نفت تعیین صلاحیت می‌کند؛ یعنی یک سری از ملاک‌ها را تعیین می‌کند برای شرکت‌هایی که صلاحیت لازم برای حضور در این پروژه‌ها رادارند؛ بنابراین معیار اول این است که پیمانکار صلاحیت لازم را داشته باشند؛ یعنی این مناقصه یک مناقصه محدود است و ما شرکت‌هایی که صلاحیت لازم فنی و تکنولوژیک رادارند دعوت خواهیم کرد و در مرحله بعد اقدام به انتخاب می‌کنیم به این صورت که هر پیمانکاری که قیمت کمتری را به‌عنوان دستمزد پیشنهاد داد به‌عنوان برنده برگزیده می‌شود. اما نکته ای که قابل توجه است طول مدت قرارداد است که بعضا تا ۲۵ سال ممکن است تداوم داشته باشد و میزان دستمزد مبتنی بر قیمت نفت تعیین خواهد گردید به عبارت دیگر میزان دستمزد برای تولید اضافی از میدان ثابت نمی باشد با افزایش و یا کاهش قیمت نفت تغییر پیدا خواهد کرد.

 در هر حال به نظر من این موضوع می‌تواند باعث شود تا سرمایه‌گذار جلب شود؛ یعنی ما به آن‌ها اعلام می‌کنیم که هرچقدر تولید بیشتری داشته باشید فارغ از هزینه‌ها پرداخت بیشتری هم دریافت خواهید کرد؛ یعنی ازیک‌طرف خیالش را راحت خواهیم کرد که همه هزینه‌ها پرداخت را خواهیم کرد و از طرف دیگر برای تولید بیشتر دستمزد اضافه هم خواهیم داد. این مشوق خوبی است اما اینکه چقدر باعث می‌شود که سرمایه‌گذار خارجی جذب شود باید در حوزه دیگری موردبررسی قرار گیرد.

ادامه دارد…


آخرین مطالب
مشترک خبرنامه شوید