ارتباط با ما
چهارشنبه ۳ آذر ۱۳۹۵ | ۱۶:۱۱ ب.ظ
بعد از 70 سال به خاک و خون کشیدن مردم کشمیر:
سازمان ملل حق تعیین سرنوشت را برای مردم کشمیر به رسمیت شناخت
مهم ترین اخباری که این روز ها از منطقه کشمیر شنیده می شود، درگیری گسترده مردم این منطقه با نیروهای دولت هند است. در پی حل مشکلات به وجود امده در این سرزمین، دولت پاکستان از سال ۱۹۸۱ تلاش می‌کرد توجه سازمان ملل متحد را به حل مسئله کشمیر جلب کند و لایحه پیشنهادی خود را به تصویب برساند.

گروه بین الملل کافه حقوق: مهم ترین اخباری که این روز ها از منطقه کشمیر شنیده می شود، درگیری گسترده مردم این منطقه با نیروهای دولت هند است. این درگیری ها سابقه ای بیش از دو دهه دارد. بر اساس شواهد در طول فقط ۲۰ سال بیش از ۵۰ هزار نفر از مردم این سرزمین در این در گیری ها جان خود را از دست داده اند.

کشمیر

کشمیر ناحیه ای است کوهستانی که در شمال غربی شبه قاره هند و در دامنه کوههای هیمالیا واقع است . ناحیه شمال شرقی شامل کوههای پربرف و سر به فلک کشیده قره قوم می باشد . کشمیر از شمال و شرق به چین ، از جنوب به هند ، از غرب به پاکستان و از شمال غربی به افغانستان محدود است.

برای مدت ها افغانها تا سال ۱۸۱۹م کشمیر را در تصرف خود نگاهداری می کرده اند سپس این سرزمین در اختیار مهارجه رنجیت سینگ قرار گرفت. با فوت او و پس از شکست سیک ها در مقابل قوای انگلیس، این قوم ، کشمیر را به انگلیسی ها واگذار نمودند.

بعد ها استعمار انگلیس با تقسیم شبه قاره، برنامه ای پیاده کرد که بحران کشمیر را پدید آورد. زیرا به هنگام تقسیم آن، بین دولت های هند و پاکستان، دولت انگلستان به موجب قانون تفویض استقلال کلیه حقوق خود را به رؤسای امارت نشین ها واگذار نموده و به آنان اختیار داده شد که با توجه به میل مردم تحت امارت خود می توانند به هر دو کشور هند و یا پاکستان ملحق شوند که کشمیر با توجه به اکثریت مسلمان باید به پاکستان الحاق می یافت ولی این کار صورت نگرفت.

هنگامی‌که «مهاراجه هری سینگ» در ۲۷ اکتبر ۱۹۴۷ به‌خلاف میل کشمیری‌ها، اعلام کرد که کشمیر جزو هند است، بر اثر آن، درگیریها بین هند و پاکستان شدت گرفت. در آن زمان ارتش پاکستان، با قدرت همچنان با موفقیت پیش می‌رفت که با دخالت سازمان ملل متحد در یکم ژانویه ۱۹۴۹ آتش‌بس اعلام شد.

شورای امنیت در قطعنامه‌ای خواست که هند و پاکستان نیروهای خود را از کشمیر خارج کنند و خواست که در این زمینه به‌میل خود کشمیری‌ها رأی‌گیری کنند.

در قطعنامه ۱۳ اوت ۱۳۲۷ش ( ۱۹۴۸ ) و ژانویه ۱۳۲۸ش ( ۱۹۴۹ ) سازمان ملل ، مقرر شد مناطق مسلمان نشین کشمیر جزو پاکستان و نواحی هندونشین جزو هندستان درآید و جهت مشخص شدن میزان تمایل مردم برای پیوستن به هند یا پاکستان به آراء عمومی در یک جو آرام و محیط بی طرفانه مراجعه شود و تا وقتی این کار صورت نگرفته ، سرزمین کشمیر نه جزو هندوستان است و نه از آن پاکستان ولی این قطعنامه اجرا نگردید و هندوستان همچنان نیروهای خود را در کشمیر نگاه داشته است.

بر اساس قطعنامه سازمان ملل، پاکستان نیروهای خود را بازگرداند و همان مناطقی را که تصرف کرده بود نگه داشت و امروزه با نام «کشمیر آزاد» شناخته می‌شود، اما نخست وزیر هند «جواهر لعل نهرو» به دستور سازمان ملل توجهی نکرد و آن مناطق را اشغال کرد که امروز به آن «کشمیر تحت اشغال» گفته می‌شود.

با وجود گذشت هفت دهه از این واقعه، هنوز هیچ کدام از دولت‌های هند، در آن منطقه رأی‌گیری برگزار نکرده است، ولی پاکستان هرچند وقت یک بار از طریق سازمان ملل تعهد هند را گوشزد می‌کند.

علی‌رغم بی‌توجهی هند نسبت به این تعهد، سازمان ملل گاهی نیز کشتار مردم کشمیر را محکوم می‌کند. هند خلاف میل مردم کشمیر ۷۰ سال است که بر این منطقه تسلط دارد در حالی که کشمیری‌ها برای به دست آوردن آزادی سه نسل است که قربانی می‌دهند.

در پی حل مشکلات به وجود امده در سرزمین کشمیر دولت پاکستان از سال ۱۹۸۱ تلاش می‌کرد توجه سازمان ملل متحد را به حل مسئله کشمیر جلب کند و لایحه پیشنهادی خود را به تصویب برساند.

سرانجام این مهم محقق شد و مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۶ با رأی قاطع ۱۹۳ عضو لایحه پاکستان درباره حق آزادی مردم کشمیر درباره تعیین سرنوشت خود و عدم مداخله نظامی در این سرزمین را پذیرفت. کشورهای ایران، چین، مصر، مالزی، عربستان، نیجریه، آفریقای جنوبی و لبنان به لایحه پیشنهادی پاکستان درباره کشمیر این کشور را همراهی کردند.
امید است بااین تاکید مجدد سازمان ملل در رابطه با پذیرش حق آزادی تعیین سرنوشت برای مردم سرزمین کشمیر زمینه لازم را برای آگاهی افکار عمومی و التزام دولت هند به موازین حقوق بشر را فراهم آورد.

آخرین مطالب
مشترک خبرنامه شوید