ارتباط با ما
تبلیغات


دوشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۵ | ۱۴:۲۰ ب.ظ
قانون استخدامی وزارت اطلاعات مصوب ۱۳۷۴/۴/۲۵ با اصلاحات و الحاقات بعدی
فصل اول – تعاریف و کلیات : ماده ۱ – الف – در این قانون منظور از وزارتخانه و وزیر به ترتیب ، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران و وزیر اطلاعات است . ب – استخدام : عبارت است از پذیرفتن شخص به خدمت در وزارتخانه . ج – خدمت وزارتخانه : عبارت از اشتغال […]

فصل اول – تعاریف و کلیات :

ماده ۱ –

الف – در این قانون منظور از وزارتخانه و وزیر به ترتیب ، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران و وزیر اطلاعات است .

ب – استخدام : عبارت است از پذیرفتن شخص به خدمت در وزارتخانه .

ج – خدمت وزارتخانه : عبارت از اشتغال به کاری است که مستخدم به موجب حکم رسمی مکلف به انجام آن می شود .

د – حکم رسمی : عبارت است از دستور کتبی مقامات صلاحیت دار وزارتخانه در حدود قوانین مربوطه .

ه – شغل : عبارت است از مجموع وظایف و مسئولیت های مرتبط ، مستمر و مشخصی که از طرف وزارتخانه به عنوان کار واحد شناخته می شود .

و – رسته شغلی : عبارت از مجموع رشته های مشاغلی است که از لحاظ نوع کار ، اهمیت ، وظایف ، مسئولیت ها ، رشته تحصیلی و تجربی و آموزش وابستگی و ارتباط نزدیکی با هم داشته باشند .

ز – پست سازمانی : عبارت از جایگاهی است که در سازمان وزارتخانه به طور مستمر برای یک شغل و ارجاع به یک مستخدم در نظر گرفته شده است . اعم از این که دارای متصدی با فاقد آن باشد .

ح – گزینش : عبارت از احراز صلاحیت داوطلبان از نظر عقیدتی ، سیاسی ، اخلاقی و توانایی انجام کار می باشد .

ط – مأموریت عبارت است از :

۱ – محول شدن وظیفه موقت به مستخدم غیر از وظیفه اصلی که در پست سازمانی خود دارد .

۲ – اعزام مستخدم به طور موقت به دیگر وزارتخانه ها ، مؤسسه ها و شرکت های دولتی و غیر دولی ، نیروهای نظامی و انتظامی ، نهادهای انقلاب اسلامی ، شهرداری ها و شرکت هایی که شمول قانون بر آن ها مستلزم ذکر نام است و یا دارای قانون خاص می باشند .

۳ – اعزام مستخدم برای طی دوره های آموزشی یا کارآموزی در داخل یا خارج از کشور .

ی – انتقال : عبارت است از به خدمت درآمدن مستخدم رسمی وزارتخانه با موافقت و صلاحدید مسئولان ذیربط و حفظ پیشینه خدمت بدون قطع جریان خدمت وی در سایر وزارتخانه ها ، سازمان ها ، مؤسسات و شرکت های دولتی یا وابسته به دولت ، نهادهای انقلاب اسلامی ، نیروهای نظامی و انتظامی و شهرداری ها .

تبصره – اصطلاحات دیگری که در این قانون تعریف نشده است ، تابع تعاریف مندرج در قانون استخدام کشوری می باشند .

ماده ۲ – مستخدمین وزارتخانه از حیث نوع استخدام ، سه دسته می باشند :

الف – رسمی ، که به موجب حکم رسمی برای تصدی یک از مشاغل وزارتخانه استخدام شده است .

ب – پیمانی ، که برای مدت معین و کار مشخص به خدمت وزارتخانه درآمده است .

ج – خرید خدمت و قراردادی .

تبصره – آیین نامه استخدام پیمانی و خرید خدمت توسط وزارتخانه حداکثر ظرف مدت سه ماه پس از تصویب قانون تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید .

ماده ۳ – وزارتخانه می تواند از کارکنان رسمی دیگر وزارتخانه ها ، مؤسسات ، شرکت های دولتی ، نهادهای انقلاب اسلامی ، نیروهای نظامی و انتظامی و شهرداری ها با موافقت بالاترین مقام مسئول در دستگاه های یاد شده در صورت احراز صلاحیت لازم ، در وظایف مورد نیاز تحت عنوان مأموریت یا انتقال ، استفاده نماید .

ماده ۴ – وزارتخانه از شمول ماده ۱۰۴ و تبصره ماده ۱۱۲ قانون استخدام کشوری مستثنی است .

ماده ۵ – هر نوع وضع ، اصلاح و تغییر تشکیلات وزارتخانه با پیشنهاد وزیر و تصویب رئیس جمهوری قابل اجراست .

فصل دوم – شرایط عمومی استخدام

بخش اول – گزینش :

ماده ۶ – استخدام رسمی از طریق شناسایی ، معرفی و گزینش بر اساس لیاقت ، کارآیی و صلاحیت و انتخاب اصلح انجام می گیرد .

تبصره – استخدام پیمانی و خرید خدمت نیز به طریق یاد شده با توجه به صلاحدید وزارتخانه صورت می پذیرد .

ماده ۷ – به منظور گزینش از داوطلبان ورود به خدمت و تأمین نیروی انسانی مورد نیاز ، هیأتی تحت عنوان هیأت مرکزی گزینش مرکب از سه نفر از افراد متعهد شاغل در وزارتخانه با معرفی وزیر و تأیید رئیس جمهور تشکیل می شود . این هیأت می تواند به تعداد مورد نیاز هسته های گزینش را ایجاد نموده و به کار گیرد .

تبصره ۱ – هیأت فوق در چهارچوب ضوابط و مقررات گزینش و این قانون و آیین نامه های مربوطه با تصویب وزیر ، وظیفه تعیین سیاست های گزینش و تدوین دستورالعمل های لازم و تشکیل هسته های گزینش و نظارت بر کار آن ها را برعهده دارد . مصوبات این هیأت پس از تأیید وزیر قابل اجراست .

تبصره ۲ – تصمیمات این هیأت نافی اختیارات ریاست جمهوری در امر گزینش نمی باشد .

بخش دوم – شرایط ورود به خدمت

ماده ۸ – شرایط ورود به خدمت وزارتخانه عبارت است از :

الف – اعتقاد به مبانی اسلام ناب محمدی ( ص ) ، انقلاب اسلامی ، نظام جمهوری اسلامی ایران و آمادگی فداکاری در راه تحقق اهداف آن .

ب – اعتقاد التزام عملی به ولایت مطلقه فقیه و مقام رهبری .

ج – التزام عملی به مبانی و احکام اسلام ، قوانین جمهوری اسلامی ایران و رعایت موازین اخلاق اسلامی .

د – تابعیت جمهوری اسلامی ایران ، مشروط بر این که اکتسابی نباشد .

ه – – عدم عضویت یا وابستگی به احزاب و گروه ها و سازمان های سیاسی .

و – نداشتن سابقه عضویت یا وابستگی یا هواداری از احزاب ، گروه ها و سازمان های غیر اسلامی ، التقاطی ، الحادی و غیر قانونی .

ز – عدم همکاری مؤثر و فعالیت مستقیم و غیر مستقیم در تحکیم پایه های رژیم گذشته .

ح – عدم اعتیاد به مواد مخدر .

ط – نداشتن سوء سابقه ، محکومیت جزایی مؤثر و محرومیت از خدمات دولتی و حقوق اجتماعی .

ی – داشتن هوش و استعداد لازم و سلامت و توانایی جسمی و روانی متناسب با خدمت مورد نیاز .

ک – داشتن حداقل ۱۸ سال تمام و حداکثر ۴۰ سال تمام .

ل – داشتن حسن شهرت و سابقه از نظرت اعتقادات ، تعهد و صداقت ، امانت داری ، رازداری ، دلسوزی و حسن خلق .

م – داشتن شرایط تحصیلی و تخصصی مورد نیاز .

ن – نداشتن همسر خارجی یا همسری که تابعیت ایرانی او اکتسابی باشد .

س – پذیرفتن شرایط و ضوابط اختصاصی ورود به خدمت و انجام کار در وزارتخانه و رعایت آن ها در طول دوران خدمت .

ع – حداقل مدت تعهد مستخدمین در آغاز خدمت ۱۰ سال تمام خواهد بود .

تبصره ۱ – اولویت استخدام با ایثارگران انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی و بستگان درجه یک آنان می باشد .

تبصره ۲ – در موارد استثنایی که به خدمت فردی به صورت قراردادی یا خرید خدمت ، نیاز مبرم باشد و وی فاقد بعضی از شرایط یاد شده باشد ، مراتب باید به تأیید وزیر برسد .

تبصره ۳ – آیین نامه اجرائی این ماده توسط وزارتخانه تهیه و با تأیید وزیر اجرا می شود .

ماده ۹ – وزارتخانه مجاز است جهت تأمین کادر سازمانی خود ، از میان افراد مشمول خدمت نظام وظیفه عمومی ، طبق ضوابط مندرج در ماده ( ۱۴ ) قانون خدمت وظیفه عمومی مصوب ۱۳۶۳ – گزینش و استخدام نماید .

تبصره ۱ – وزارتخانه ، مشمول مفاد تبصره های ( ۱ ) و ( ۲ ) و ( ۳ ) ماده ( ۱۴ ) قانون خدمت وظیفه عمومی بوده و می تواند از مزایای آن ها استفاده نماید .

تبصره ۲ – مشمولان پس از پایان مدت تعهد با رعایت سایر ضوابط مربوط ، از خدمت نظام وظیفه معاف خواهند شد .

ماده ۱۰ – داوطلبانی که پس از گزینش ، پذیرفته می شوند ، به خدمت آزمایشی وزارتخانه درخواهند آمد .

تبصره ۱ – مدت خدمت آزمایشی داوطلبان در وزارتخانه ، حداقل ۶ ماه و حداکثر ۲ سال است .

تبصره ۲ – مستخدمین در طول دوره آزمایشی در حکم مستخدم رسمی بوده و از حقوق و مزایای مستخدمین رسمی برخوردار خواهند بود .

ماده ۱۱ – مستخدمینی که خدمت آزمایشی خود را به پایان برسانند ، در صورتی که صلاحیت خدمت آنان از طرف وزارتخانه و صلاحیت عقیدتی ، اخلاقی و سیاسی آن ها از طرف هیأت مرکزی گزینش تأیید شود ، به استخدام رسمی درخواهند آمد .

تبصره – پس از تغییر وضعیت استخدامی مستخدم از آزمایشی به رسمی ، مدت دوره آزمایشی جزو سابقه خدمت رسمی وی محسوب خواهد شد .

ماده ۱۲ – در صورتی که ضمن دوره خدمت آزمایشی یا در پایان آن ، مستخدم واجد شرایط برای خدمت مورد نظر تشخیص داده نشود ، به خدمت آزمایشی وی خاتمه داده می شود و مراتب به وی ابلاغ می گردد .

تبصره – افرادی که به خدمت آزمایشی آنان خاتمه داده می شود ، حقوق و مزایای ایام مرخصی استحقاقی استفاده نشده همچنین کسور پرداختی توسط آنان بابت بازنشستگی و پس انداز را دریافت خواهند نمود .

ماده ۱۳ – حقوق و مزایای اعضای هیأت علمی مؤسسه های آموزش عالی وابسته به وزارتخانه که به تصویب مراجع ذی صلاح قانونی رسیده باشد و همچنین پرداخت حق التدریس به استادان و مربیان در کلیه سطوح بر اساس مقررات استخدامی اعضای هیأت علمی دانشگاه ها تعیین خواهد شد .

تبصره – بکارگیری مربی و پرداخت حق التدریس برای آموزش های کاملا تخصصی تابع آیین نامه ای است که توسط وزارتخانه تهیه و پس از تأیید وزیر اجرا خواهد شد .

ماده ۱۴ – استخدام رسمی افراد در وزارتخانه بدون وجود پست سازمانی بلامتصدی ممنوع است .

فصل سوم – سازمان و طبقه بندی مشاغل

ماده ۱۵ – وزارتخانه مکلف است مجموعه وظایف و تشکیلات تفصیلی خود را ضمن احتراز از گستردگی بی رویه با تعیین پست های سازمانی تهیه و به تصویب رئیس جمهور برساند .

ماده ۱۶ – وزارتخانه مکلف است بر اساس اهمیت وظایف و مسئولیت ها ، تجارب و معلومات و ارزش های اسلامی و با رعایت شرایط احراز کلیه مشاغل خود را ارزشیابی و طبقه بندی نموده و شرایط تصدی هر یک از آن ها را تعیین و در گروه های مربوطه تخصیص دهد و ضوابط مربوط را پس از تأیید وزیر ، به تصویب رئیس جمهور برساند .

تبصره – هر گونه تغییر و اصلاح طرح طبقه بندی مشاغل به طریق فوق صورت می گیرد .

ماده ۱۷ – وزارتخانه در آغاز استخدام تخصص و مهارت مستخدمین را ارزیابی نموده ( تطبیق شغل با شاغل ) و با توجه به ضوابط مقرر ، جایگاه شغلی ، گروه و رسته آنان را تعیین می نماید .

ماده ۱۸ – وزارتخانه می تواند بنا به درخواست وزیر و تصویب رئیس جمهور ، برای انجام وظایف پیش بینی نشده ، پست های موقت ایجاد نموده و حداکثر ظرف یک سال ، تکلیف آنها را از لحاظ حذف شغل یا درج آن در جدول های سازمان تفصیلی وزارتخانه ، معین نماید .

تبصره – در صورت حذف شغل ، وزارتخانه موظف است حتی الامکان با توجه به ضوابط مقرر ، مستخدم را در محل مناسب دیگری به کار گمارد .

فصل چهارم – حقوق و مزایا و امور رفاهی

بخش اول – حقوق و مزایای مستمر :

ماده ۱۹ – حقوق و مزایای مستخدمین وزارتخانه در ازای انجام وظایف سازمانی و خدمت تمام وقت بر اساس قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و اصلاحات بعدی آن و آیین نامه مصوب هیأت وزیران محاسبه و پرداخت می شود .

تبصره – ضریب افزایش سنواتی کارکنان وزارتخانه تابع قانون یاد شده و اصلاحات بعدی آن است .

ماده ۲۰ – به مستخدمین وزارتخانه که از خانه های سازمانی استفاده نمی نمایند مبلغی بابت کمک هزینه مسکن مطابق آیین نامه ای که به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید پرداخت می گردد .

تبصره – مبلغ مذکور از حداقل حقوق مبنای جدول موضوع ماده ( ۱ ) قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت کمتر نخواهد بود .

ماده ۲۱ – به مستخدمین وزارتخانه مبلغی به عنوان فوق العاده خطرپذیری بر اساس آیین نامه ای که توسط وزارتخانه تهیه و به تصویب رئیس جمهوری می رسد پرداخت می گردد .

بخش دوم – فوق العاده یا مزایای غیر مستمر :

ماده ۲۲ – مزایا یا فوق العاده غیر مستمر در این قانون عبارت است از وجهی که به اقتضای مسئولیت ها ، زمان ، مکان و کیفیت اجرای وظایف شغلی یا به منظور جبران هزینه های تحمیل شده بر مستخدم در موارد زیر به مستخدم پرداخت می شود :

الف – فوق العاده اضافه کار که فقط در قبال ساعات کار اضافی و برای انجام وظایف مشخص به طور غیر مستمر قابل پرداخت است .

ب – فوق العاده سختی شرایط محیط کار و خارج از مرکز که با توجه به عواملی از قبیل بدی آب و هوا ، دوری از مرکز ، محرومیت از تسهیلات زندگی ، مناطق ناامن و جنگی تعیین و قابل پرداخت است .

ج – فوق العاده نوبت کاری و کشیک و آماده باش که فقط به مستخدمینی که در ساعات غیر متعارف مجبور به انجام وظیفه هستند ، قابل پرداخت است .

د – فوق العاده روزانه ( مأموریت ) که فقط در قبال روزهایی که مستخدم در خارج از محل جغرافیایی خدمت خود انجام وظیفه می کنند ، پرداخت می شود .

ه – فوق العاده سفر و نقل مکان که فقط به مستخدمی که به خارج از محل خدمت خود – حسب مورد – مأمور یا منتقل می شود قابل پرداخت است .

و – فوق العاده کسر صندوق که فقط به تحویلداران و تحصیلداران و مأموران پرداخت ، قابل پرداخت است .

ز – حق نگهداری خودرو که در ازای خسارات احتمالی رانندگی به رانندگان تیم های عملیاتی ناشی از کار در مشاغل عملیاتی پرداخت می شود .

ح – هزینه لباس که فقط برای مشاغل خاصی که مستلزم استفاده از لباس معینی است قابل پرداخت است .

ط – به مستخدمین وزارتخانه که از سرویس های حمل و نقل یا وسایل نقلیه واگذاری استفاده نمی نمایند ، هزینه ایاب و ذهاب مطابق آیین نامه مربوط پرداخت می شود .

ی – در صورتی که ضرورت و مقتضیات خدمتی ، ادامه خدمت روزانه مستخدمین را ایجاب نماید ، هزینه خوراک و سایر هزینه های ضروری آنان توسط وزارتخانه تأمین می شود .

تبصره ۱ – پرداخت هر گونه فوق العاده دیگر طبق قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت بر اساس آیین نامه ای خواهد بود که به تصویب هیأت وزیران می رسد .

تبصره ۲ – آیین نامه این ماده توسط وزارتخانه تهیه و به تصویب رئیس جمهوری می رسد .

ماده ۲۳ – به کلیه مستخدمین وزارتخانه که به مأموریت موقت یا ثابت خارج از کشور اعزام می شوند مبلغی به عنوان فوق العاده مأموریت و اشتغال خارج از کشور پرداخت می شود .

تبصره – آیین نامه چگونگی محاسبه و چگونگی پرداخت توسط وزارتخانه تهیه می شود و پس از تصویب رئیس جمهور قابل اجراست .

بخش سوم – سایر دریافت های مستخدمین و امور رفاهی – خدماتی

ماده ۲۴ – وزارتخانه می تواند تا معادل یک ماه حقوق و مزایای شغل در آخر هر سال به عنوان عیدی به مستخدمین خود پرداخت نماید .

ماده ۲۵ – وزارت مجاز است به مستخدمینی که خدمات برجسته ای انجام دهند ، پاداش پرداخت نماید . جمع این نوع پاداش ها در سال نباید از دو برابر مجموع حقوق و مزایای ماهانه مستخدم تجاوز نماید .

ماده ۲۶ – به مستخدمین مجردی که متأهل می شوند ، مبلغی برابر دو ماه حقوق و مزایای ماهانه ، منوط به آنکه از دویست هزار ( ۲۰۰۰۰۰ ) ریال کمتر نباشد ، به عنوان هدیه ازدواج برای یک بار در طول خدمت پرداخت می شود .

ماده ۲۷ – وزارتخانه مکلف است علاوه بر حقوق و مزایای این فصل ، به مستخدمین خود مانند سایر مستخدمین دولت ، کمک های غیر نقدی بر اساس مقررات مربوط ، پرداخت نماید .

ماده ۲۸ – به کلیه خانواده تحت تکفل مستخدمان شهید به ازای هر شهید مبلغ دو میلیون ( ۲۰۰۰۰۰۰ ) ریال به عنوان هدیه ایثار برای یک بار تعلق می گیرد .

تبصره – بودجه مربوط همه ساله در بودجه وزارتخانه منظور و به خانواده مستخدمین مربوط اهداء می گردد .

ماده ۲۹ – دریافتی ماهانه کارکنان اسیر و گروگان و مفقودالاثر بر مبنای حقوق و مزایای شغل مستخدمین در حال خدمت هم طراز آنان محاسبه می شود .

ماده ۳۰ – وزارتخانه مکلف است ضمن حفظ بهداشت و ایمنی محیط کار ، اقدامات لازم را برای تأمین بهداشت و درمان مستخدمین خود و عائله تحت تکفل آنان معمول نماید .

تبصره – بازنشستگان ، جانبازان و معلولان ، مستمری بگیران و عائله تحت تکفل آنان و همچنین خانواده تحت تکفل شهداء وزارتخانه نیز از خدمات درمانی و بهداشتی مزبور استفاده خواهند کرد .

ماده ۳۱ – وزارتخانه می تواند در جهت رفع مشکل مسکن و کمک به تأمین مایحتاج مستخدمین خود در جهت ایجاد تعاونی های ذیربط اقدامات لازم را مبذول دارد .

ماده ۳۲ – به منظور جبران خسارات ناشی از شغل وزارتخانه به حداکثر تا پنج درصد ( ۵% ) از مستخدمین خود و حداکثر تا یک دوم حقوق و مزایای سالانه مستخدم بر اساس ضوابط خود ، کمک بلاعوض پرداخت خواهد نمود .

تبصره – اعتبارات موضوع این ماده همه ساله در بودجه وزارتخانه پیش بینی شده و بر اساس ضوابط مقرر پرداخت می شود .

ماده ۳۳ – وزارتخانه مکلف است صندوق پس انداز ثابتی را جهت تأمین مالی آتیه مستخدمین خود و به منظور اعطای وام در حین خدمت و تأدیه وجوه پس انداز حاصل از سهم دولت و مستخدم ، پس از اتمام خدمت به مستخدمین تشکیل دهد .

تبصره – مستخدمین می توانند عضو این صندوق باشند و آیین نامه چگونگی استفاده از خدمات این صندوق توسط وزارتخانه تهیه و پس از تصویب وزیر اجرا می شود .

ماده ۳۴ – وزارتخانه موظف است کلیه مستخدمین خود را در قبال حوادثی که منجر به شهادت ، فوت ، بیماری ، جانبازی و معلولیت ، همچنین پرداخت دیه شود ، برابر قوانین و مقررات رأساً بیمه نماید .

ماده ۳۵ – به علت فرسایش و مشکلات ناشی از سختی کار در وزارتخانه ، ساعات کار مستخدمین مشاغل خاص به تشخیص وزیر در شرایط عادی پنج ساعت از ساعات کار عمومی هفتگی در کشور کمتر خواهد بود .

ماده ۳۶ – وزارتخانه موظف است هزینه تحصیلی مستخدمینی را که به درخواست وزارتخانه در رشته های مورد نیاز در دانشگاه ها تحصیل می نمایند ، همچنین سایر هزینه های آموزشی را پرداخت نماید .

ماده ۳۷ – آیین نامه اجرایی این بخش توسط وزیر تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید .

بخش چهارم – کسور :

ماده ۳۸ – وجوه زیر ماهانه از دریافتی مستخدمین رسمی کسر می شود :

الف – حق بازنشستگی به میزان ده درصد ( ۱۰% ) حقوق و فوق العاده شغل و مزایای مستمر ( حق مسکن و خطرپذیری برای افراد واجد شرایط ) .

ب – حق بیمه خدمات درمانی به میزان یک و نیم درصد ( ۱ . ۵% ) حقوق و فوق العاده شغل .

ج – سهم ماهانه پس انداز به میزان دو و نیم درصد ( ۲ . ۵% ) حقوق و فوق العاده شغل .

تبصره – مشمولان قانون استخدام وزارتخانه از پرداخت مالیات بر حقوق معاف هستند .

ماده ۳۹ – وجوه زیر از دریافتی ماهانه مستخدمین رسمی کسر می شود :

الف – حقوق و فوق العاده شغل اولین ماه مستخدم .

ب – هرگونه افزایش که در طول خدمت مستخدم انجام می شود ، در ماه اول افزایش .

ماده ۴۰ – ماهانه پانزده درصد ( ۱۵% ) حقوق و فوق العاده شغل و مزایای مستمر بابت بازنشستگی و سه و نیم درصد ( ۳ . ۵% ) حقوق و فوق العاده شغل بابت پس انداز از اعتبارات وزارت کسر و به اضافه وجوه موضوع بندهای ( الف و ج ) ماده ( ۳۸ ) ، همچنین وجوه موضوع ماده ( ۳۹ ) این قانون ، به حساب صندوق بازنشستگی و پس انداز ثابت حسب مورد واریز می شود .

ماده ۴۱ – کسورات بازنشستگی مستخدمین وزارتخانه ها ، سازمان ها ، مؤسسه ها و شرکت های دولتی و غیر دولتی وابسته به دولت و شهرداری ها و نیروهای نظامی و انتظامی و مؤسساتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است در صورتی که به این وزارتخانه منتقل شوند اعم از سهم فرد یا سازمان برابر قوانین و مقررات مربوط به صندوق بازنشستگی وزارتخانه واریز خواهد شد .

فصل پنجم – آموزش

ماده ۴۲ – وزارتخانه مکلف است به منظور تزکیه و ایجاد روح ابتکار و خلاقیت ، ارتقای بینش و توانایی های علمی و عملی مستخدمین ، با توجه به احتیاجات خود ، نسبت به تشکیل دوره های آموزشی یا کارآموزی ضمن خدمت در زمینه های عقیدتی ، سیاسی و تخصصی اقدام نماید .

تبصره – تعیین خط مشی و سیاست های آموزشی و نیز چهارچوب برنامه های آموزشی در زمینه های عقیدتی ، سیاسی و تخصصی ، به موجب آیین نامه ای است که به تصویب وزیر می رسد .

ماده ۴۳ – وزارتخانه می تواند به منظور تأمین و تربیت کادر فنی و متخصص مورد نیاز در رشته های دانشگاهی که امکان تأمین آن از دانشگاه های کشور نباشد ، بر اساس ضوابط و مقررات قانونی نسبت به تأسیس دانشکده یا مؤسسه آموزش عالی مورد نیاز اقدام نماید .

تبصره ۱ – اساسنامه و مواد و برنامه های مراکز آموزش عالی وابسته به وزارتخانه ( مقاطع کاردانی و بالاتر ) و چگونگی اعطای مدارک تحصیلی باید به تأیید شورای عالی انقلاب فرهنگی و در بقیه موارد به تأیید وزیر برسد .

تبصره ۲ – مدارک تحصیلی فارغ التحصیلان پس از طی دوره تعهد خدمت ، به مستخدمین اعطاء خواهد شد .

ماده ۴۴ – وزارتخانه می تواند بخشی از نیازهای تخصصی خود را به روش اعطای بورس از دانشگاه ها و مؤسسه های آموزش عالی خارج از وزارت ، تأمین نماید .

فصل ششم – ارزشیابی

ماده ۴۵ – وزارتخانه مکلف است در فواصل معینی که کمتر از یک بار در سال نباشد استعداد ، شایستگی ، تعهد ، رفتار و عملکرد کمی و کیفی مستخدمین خود را از نظر کارآئی ، تخصص ، تجربه و آگاهی های سیاسی و اجتماعی مورد ارزشیابی قرار دهد . نتایج حاصله از ارزشیابی ، ملاک استحقاق مستخدم برای واگذاری شغل مناسب ، انتصابات ، ارتقاء گروه ، تعیین میزان افزایش سنواتی ، پرداخت فوق العاده کارانه و پاداش خواهد بود . در صورت قابل قبول نبودن نتایج ارزشیابی مستخدم ، وزارتخانه مکلف است نسبت به تغییر شغل و یا ایجاد تمهیدات لازم برای ارتقاء دانش و بینش مستخدم از طریق برگزاری دوره های کارآموزی مناسب اقدام نماید .

ضوابط و نحوه ارزشیابی به موجب آیین نامه ای خواهد بود که به تصویب وزیر می رسد .

فصل هفتم – وضعیت خدمتی مستخدمین و پایان آن

بخش اول – وضعیت خدمتی مستخدمین :

ماده ۴۶ – وضعیت مستخدمین وزارتخانه از لحاظ خدمت – حسب مورد – به یکی از حالت های زیر خواهد بود :

الف – اشتغال :

شامل : ۱ – خدمت اعم از رسمی و آزمایشی .

۲ – خدمت پیمانی

۳ – خرید خدمت

ب – مرخصی

ج – مأمور

د – مأمور به خدمت

ه – – غایب

و – آماده به خدمت

ز – اسیر یا گروگان

ح – مفقودالاثر

ط – انفصال موقت

ی – تعلیق

تبصره – آیین نامه نحوه اجرای مأموریت مستخدمین توسط وزارتخانه تهیه و به تأیید وزیر می رسد .

ماده ۴۷ – مستخدمین وزارتخانه می توانند به یکی از اشکال زیر از مرخصی استفاده نمایند :

الف – مرخصی استحقاقی : مستخدمین رسمی و پیمانی حق استفاده از یک ماه مرخصی سالانه با استفاده از حقوق و مزایای مربوط را دارا هستند . مدت مرخصی در مناطق بد آب و هوا و محروم برای پرسنل غیر بومی چهل و پنج روز خواهد بود . فهرست مناطق بد آب و هوا و محروم تابع مقررات عمومی کشور خواهد بود .

ب – مرخصی استعلاجی ، مستخدمینی که به علت بیماری قادر به خدمت نیستند ، با تجویز پزشک معتمد ، حداکثر تا چهار ماه در سال می توانند از مرخصی استعلاجی با دریافت حقوق و مزایا استفاده نمایند . در مورد بیماری های صعب العلاج و مرخصی بیش از چهار ماه برابر قوانین استخدام کشوری عمل خواهد شد .

تبصره – مستخدمین زن از نظر مرخصی دوران زایمان ، تابع ضوابط قانون استخدام کشوری خواهند بود .

ج – مرخصی اضطراری : مستخدمینی که استحقاق مرخصی سالانه را نداشته باشند ، ولی بناچار نیاز به مرخصی دارند ، می توانند از مرخصی های استحقاقی سال بعد حداکثر تا پانزده روز استفاده نمایند .

د – مستخدمین در صورت نیاز به تناسب مدت خدمت و با موافقت وزارتخانه می توانند حداکثر سه سال در طول خدمت از مرخصی بدون حقوق استفاده نمایند . این مدت جزء سنوات خدمتی محسوب نمی شود . در موارد استثنایی و با تأیید وزیر ، حداکثر دو سال به این مدت افزوده می شود .

تبصره – ترتیب چگونگی استفاده از مرخصی های یاد شده و مرخصی های ساعتی ، میزان قابل ذخیره مرخصی استحقاقی و کیفیت خرید مرخصی مزبور ، حدود اختیارات مسئولان و مدیران در دادن مرخصی ها به موجب آیین نامه ای است که توسط وزارتخانه تهیه و به تصویب وزیر می رسد .

ماده ۴۸ – در صورتی که مستخدم وزارتخانه بدون اطلاع یا اخذ مرخصی ، در محل خدمت خود حاضر نشود ، غایب محسوب شده و پرونده وی جهت رسیدگی به هیأت رسیدگی به تخلفات اداری احاله می شود .

تبصره – در صورتی که غیبت غیرموجه مستخدم پانزده روز متوالی به طول انجامد به تشخیص هیأت رسیدگی به تخلفات اداری به محاکم صالحه قضائی معرفی و حسب مورد به مجازات حبس از یک تا سه سال محکوم می شود . صدور حکم برائت مانع از رسیدگی هیأت رسیدگی به تخلفات اداری نخواهد بود .

ماده ۴۹ – مستخدمینی که به واسطه حذف پست سازمانی بدون شغل شوند آماده به خدمت شده و وزارتخانه موظف است ظرف شش ماه وضعیت شغلی این قبیل مستخدمین را از لحاظ تعیین محل کار مناسب دیگر و یا بازخریدی و بازنشستگی روشن نماید . مستخدمین مزبور در طول این مدت ، از حقوق و مزایا برخوردار خواهند بود .

ماده ۵۰ – مستخدمانی که به دست دشمنان خارجی اسیر شده با توسط ضد انقلابیون یا عوامل دیگر که ضد امنیت ملی و با نیت مقابله به نظام فعالیت می نمایند ، به گروگان گرفته شده باشند ، تمام مدت اسارت یا گروگان بودن آنان جزو سنوات خدمتی شان محسوب می شود و خانواده تحت تکفل آنان از حقوق و مزایای او استفاده خواهند کرد .

ماده ۵۱ – مستخدمینی که در مأموریت ها و مقابله ها علیه دشمنان خارجی و ضد انقلابیون در جهت مصالح کشور و ایفای وظایف محول شده ، مفقودالاثر شوند ، مدت زمان مذکور از موقع مفقودالاثر شدن تا تعیین وضعیت این قبیل پرسنل ، جزو سنوات خدمتی محسوب می شود و در طول این مدت ، خانواده تحت تکفل آنان از حقوق و مزایای مربوطه استفاده خواهند کرد .

بخش دوم – پایان خدمت مستخدمین :

ماده ۵۲ – خدمت مستخدمین در وزارتخانه ، به یکی از اشکال زیر پایان می یابد :

الف – جانباز شدن به گونه ای که قادر به کار نباشد .

ب – بازنشستگی

ج – بازخریدی

د – معلولیت به گونه ای که قادر به کار نباشد .

ه – فوقت

و – استعفا

ز – انفصال دائم

ح – اخراج

ط – انتقال

ماده ۵۳ – مستخدمین وزارتخانه در موارد زیر ، شهید یا در حکم شهید محسوب می شوند :

۱ – مواردی که شهید محسوب می شوند :

الف – کشته شدن به دست دشمنان نظام .

ب – کشته شدن در هر گونه مأموریت رزمی یا عملیاتی .

ج – کشته شدن یا فوت در اسارت دشمن یا گروگان ضد انقلاب و مخالفان نظام .

د – کشته شدن حین تعقیب و مراقبت دشمنان اسلام و نظام جمهوری اسلامی ایران .

ه – کشته شدن به سبب خدمت از طریق سؤقصد .

۲ – مواردی که در حکم شهید محسوب می شوند :

الف – کشته شدن در هر گونه مأموریت اطلاعاتی در طول رفت و برگشت .

ب – فوت حین تعقیب و مراقبت دشمنان اسلام و نظام جمهوری اسلامی ایران .

ج – کشته شدن در هرگونه آموزش رزمی و اطلاعاتی .

د – فوت بر اثر جراحت ها و صدمه های حاصل از موارد مندرج در بندهای این ماده .

تبصره – مأموریت های مندرج در این ماده در صورتی است که از سوی مسئولان وزارتخانه به صورت انفرادی یا دسته جمعی به مستخدمین واگذار شود .

ماده ۵۴ – مستخدمینی که به موجب یکی از موارد یاد شده در ماده ( ۵۳ ) این قانون ، یک یا چند عضو خود یا بخشی از آن را برای همیشه از دست بدهند یا به علت جراحت ها و صدمه های وارده شده بیش از یک سال مورد معالجه قرار گیرند یا به علت فقدان سلامتی ، تمام یا بخشی از توان کاری خود را از دست بدهند ، جانباز و در سایر موارد معلول معلول شناخته می شوند .

تبصره ۱ – مستخدمینی که صدمه های وارد شده بر عضو یا اعضای آنان یا میزان کارآیی از دست رفته ایشان در حدی باشد که امکان ادامه خدمت را از آنان سلب نماید یا بیش از دو سال بستری باشند و نتوانند ادامه خدمت دهند ، حسب مورد بازنشسته یا مستمری بگیر می شوند .

تبصره ۲ – تشخیص تطبیق وضعیت مستخدمین از نظر پزشکی با مفاد این ماده بر عهده کمیسیون پزشکی وزارتخانه به موجب دستورالعمل مشابه بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی است .

تبصره ۳ – مستخدمین موضوع این ماده چنانچه حداکثر تا سه سال پس از بازنشستگی یا ازکارافتادگی سلامت خود را به گونه ای بازیابند که به تشخیص کمیسیون پزشکی ، امکان ارجاع شغل به آنان وجود داشته باشد ، در صورتی که واجد صلاحیت اعاده به خدمت باشند ، با تمایل شخصی و با موافقت وزارتخانه با گروه قبلی به خدمت اعاده می شوند .

ماده ۵۵ – وزارتخانه می تواند به جانبازان به تناسب آسیب وارد شده ، یک تا دو گروه به عنوان تشویق و تجلیل از ایثارگری های آنان اعطاء نماید .

تبصره – تعیین درصد جانبازی موضوع این ماده بر عهده کمیسیون پزشکی وزارتخانه و طبق آیین نامه ای خواهد بود که با توجه به آیین نامه های مشابه در بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی توسط وزارتخانه تهیه شده و به تصویب هیأت وزیران می رسد .

ماده ۵۶ – مستخدمینی که به درجه رفیع شهادت نایل شده یا بشوند و یا جانباز ازکارافتاده کلی شده یا بشوند از لحاظ وضعیت استخدام و حقوق تابع قانون حالت اشتغال مستخدمین شهید ، جانباز ازکارافتاده و مفقودالاثر انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی مصوب ۱۳۷۲ . ۶ . ۳۰ مجلس شورای اسلامی خواهند شد .

ماده۵۷ ـ(اصلاحی ۰۱/۰۳/۱۳۹۰) مستخدمین رسمی وزارتخانه با داشتن شصت و پنج سال سن یا سی سال سابقه خدمت قابل قبول ، بازنشسته می شوند .

تبصره۱ـ(الحاقی ۰۱/۰۳/۱۳۹۰) وزارتخانه مجاز است در صورت نیاز و ضرورت با ادامه خدمت مستخدمین و بازنشستگان متخصص و مجرب اطلاعاتی که آمادگی ادامه خدمت را دارند ، حداکثر تا سن شصت و پنج سال موافقت نماید .

تبصره۲ـ(الحاقی ۰۱/۰۳/۱۳۹۰) مصادیق ضرورت و نیاز و همچنین نحوه ادامه خدمت بالاتر از سی سال ، طبق دستورالعملی است که به تصویب وزیر اطلاعات می رسد .

تبصره۳ـ(الحاقی ۰۱/۰۳/۱۳۹۰) در هنگام بازنشستگی به کارمندانی که بیش از سی سال خدمت دارند به ازاء هر سال خدمت مازاد بر سی سال ، دو و نیم درصد ( ۵ / ۲% ) حقوق بازنشستگی علاوه بر حقوق تعیین شده محاسبه و پرداخت می شود .

تبصره۴ـ(الحاقی ۰۱/۰۳/۱۳۹۰) بار مالی ناشی از اجرای این ماده ، حسب مورد از منابع صندوق بازنشستگی یا اعتبارات وزارتخانه تأمین می گردد .

ماده ۵۸ – مستخدمین رسمی مشمول این قانون می توانند با دارا بودن شرایط زیر و موافقت وزارتخانه بازنشسته شوند :

۱ – مستخدمان مرد با پنجاه سال سن یا بیست و پنج سال سابقه خدمت .

۲ – مستخدمان زن با چهل و پنج سال سن یا بیست سال سابقه خدمت .

تبصره۱ـ(اصلاحی ۰۱/۰۳/۱۳۹۰) مستخدمین شاغل در خدماتی که به موجب قوانین خاص ، شرایط ویژه ای از نظر سنوات بازنشستگی برای آنان پیش بینی شده است ( از قبیل مشاغل سخت و زیان آور و کار با اشعه و نظایر آن ) مشمول مقررات مربوطه می باشند . بازنشستگی ایشان ، قبل از سی سال خدمت منوط به موافقت وزارتخانه می باشد .

تبصره ۲ – مشاغل سخت و زیان آور توسط وزارتخانه تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید .

تبصره ۳ -(الحاقی ۲۲/۰۱/۱۳۸۰) وزارتخانه می تواند در صورت تشخیص ضرورت ، مستخدمانی را که سابقه خدمت آنان بیست سال و بالاتر باشد ، بازنشسته نماید .

تبصره ۴ -(الحاقی ۲۲/۰۱/۱۳۸۰) مستخدمان موضوع این ماده می توانند با تشخیص وزیر از سنوات ارفاقی به میزان تا پنج سال برخوردار گردند . کسور سهم کارمند و سهم دولت مربوط به سنوات ارفاقی ، به مأخذ آخرین حقوق و مزایای قبل از بازنشستگی ، توسط وزارت به صندوق بازنشستگی وزارت پرداخت خواهد شد .

ماده ۵۹ – وزارتخانه می تواند از مستخدمین بازنشسته مشمول این قانون و سایر بازنشستگان دولت و نیروهای مسلح به صورت خرید خدمت ، طبق آیین نامه مربوط استفاده نماید .

ماده ۶۰ – وزارتخانه می تواند در موارد ضروری و در صورت نیاز ، مستخدمین مشاغل اصلی بازنشسته ای را که آمادگی اعاده به خدمت داشته باشند و سن آنان بیش از شصت و پنج سال نباشد ، با تمایل شخصی آنان و موافقت وزارتخانه و تصویب رئیس جمهور با گروه و سنوات خدمت قبل از بازنشستگی برای مدت حداکثر تا سن شصت و پنج سالگی به خدمت اعاده نماید ، مشروط بر این که بیش از سه سال از بازنشستگی آنان نگذشته باشد .

تبصره ۱ – تقاضای بازنشستگی مجدد در مدت یاد شده و قبل از پایان یافتن آن ، ممنوع است ، وزارتخانه می تواند قبل از پایان یافتن مدت ، دوباره آنان را بازنشسته نماید .

تبصره ۲ – مستخدمینی که به خدمت اعاده می شوند ، از تاریخ اعاده به خدمت حقوق بازنشستگی آنان قطع شده و از حقوق و مزایای گروه خود و مزایای شغل مربوط استفاده می نمایند و از نظر کلیه امور استخدامی مانند سایر شاغلان خواهند بود . مدت خدمت جدید این قبیل مستخدمین ، بر سنوات خدمتی قبلی اضافه می شود .

تبصره ۳ – در صورتی که خدمت مستخدم مازاد بر سی سال سابقه خدمت باشد ، افزایش سنواتی آنان به صورت مضاعف محاسبه و پرداخت می شود .

ماده ۶۱ – مستخدمین وزارتخانه می توانند در صورت داشتن حداقل پانزده سال سابقه خدمت ، تقاضای بازخریدی نمایند که قبول آن موکول به موافقت وزیر است .

ماده ۶۲ – وزارتخانه می تواند در صورت تشخیص فقدان شرایط لازم در مستخدم ، در صورتی که سابقه خدمت او کمتر از بیست سال باشد ، بازخرید نماید .

تبصره – به مستخدمینی که بازخرید می شوند ، به ازای هر سال خدمت قابل قبول ، مبلغی معادل جهل و پنج روز آخرین حقوق و مزایای آنان پرداخت می شود . کسری سال به نفع مستخدم محاسبه می شود .

ماده ۶۳ – وزارتخانه می تواند در صورت نیاز ، مستخدمین بازخرید شده موضوع ماده ( ۶۱ ) را که آمادگی اعاده به خدمت داشته باشند و از مدت برکناری آن ها بیش از سه سال نگذشته باشد ، با تقاضا و تمایل شخصی و موافقت وزیر و تصویب رئیس جمهور فقط برای یک بار با گروه و سنوات خدمت قبلی به خدمت اعاده نماید .

این قبیل مستخدمین باید وجوهی را که بابت بازخریدی دریافت داشته اند ، یکجا مسترد نمایند .

ماده ۶۴ – وزارتخانه می تواند با درخواست کتبی مستخدم مبنی بر انتقال به وزارتخانه ها ، سازمان ها ، مؤسسه ها و شرکت های دولتی یا وابسته به دولت ، شهرداریها ، نیروهای نظامی و انتظامی یا نهادهای انقلاب اسلامی ، مشروط به اعلام درخواست و پذیرش کتبی دستگاه درخواست کننده ، موافقت نماید .

تبصره – در صورت انتقال ، کسور پرداختی مستخدم و وزارتخانه ، کلا به صندوق مربوط دستگاه انتقال گیرنده منتقل می شود .

ماده ۶۵ – سوابق خدمت تمام وقت رسمی و غیر رسمی مستخدمین وزارتخانه ها ، سازمان ها ، مؤسسه ها و شرکت های دولتی و وابسته به دولت ، نهادهای انقلاب اسلامی ، نیروهای نظامی و انتظامی و شهرداری ها که در این وزارتخانه استخدام می شوند ، به شرط پرداخت کسور بازنشستگی سهم مستخدم بر اساس اولین حقوق و مزایای دریافتی از این وزارتخانه به صندوق بازنشستگی آن ، در ازای سنوات یاد شده ، جزو سنوات خدمت رسمی آنان محسوب و منظور خواهد شد .

ماده ۶۶ – مستخدمینی که به یکی از بیماری هایی که طبق قوانین جاری ، شرایط ویژه ای برای مستخدمین مبتلا به آن ها پیش بینی شده است ، ( از قبیل سل ) ، مبتلا شوند ، از تسهیلات آن قوانین برخوردار خواهند شد .

ماده ۶۷ – موارد فوت ، هنگام انجام وظیفه یا به سبب آن در غیر از موارد یاد شده در ماده ( ۵۳ ) این قانون به شرح زیر است :

الف – فوت حین انجام وظیفه .

ب – فوت در طول مأموریت از لحظه شروع تا خاتمه آن .

ج – مستخدمین وزارتخانه که در ساعات خدمت به سبب انجام کار یا در طول مأموریت ، بیمار شده یا در اثر جراحت ها و سوانح مصدوم و مجروح گردیده و بعداً فوت شوند .

تبصره – فوت در غیر موارد یاد شده در این ماده و ماده ( ۵۳ ) این قانون ، فوت عادی محسوب می شود .

ماده ۶۸ – در تطبیق عناوین شهید ، جانباز ، فوت هنگام انجام وظیفه یا به سبب آن ، فوت عادی و همچنین تشخیص موارد مختلف معلولیت ، کمیسیونی در وزارتخانه مرکب از اعضای زیر تشکیل می شود و در خصوص مورد تصمیم گیری می نماید :

الف – مسئول نیروی انسانی وزارتخانه .

ب – مسئول حفاظت .

ح – مسئول واحد مربوط مستخدم .

د – مسئول حقوقی وزارتخانه .

ه – – مسئول بهداری وزارتخانه .

ماده ۶۹ – استعفای مستخدم در صورت تقاضای شخصی و طی حداقل مدت خدمت که در تعهد اولیه استخدامی تعیین می شود در صورت موافقت وزیر با رعایت بندهای زیر انجام می پذیرد و در هیچ موردی تقاضای استعفا رافع تعهدات مستخدم در برابر وزارتخانه نخواهد بود :

الف – نیروهای مشمول دوره های آموزشی آغاز خدمت ، دانشجویان دانشکده وزارتخانه و دانش آموزان و دانشجویان متعهد خدمت که با هزینه وزارتخانه تحصیل می نمایند با پرداخت دو برابر هزینه های تحصیلی و هزینه های دیگر که وزارتخانه در این جهت متحمل شده و تعیین می نماید .

ب – مستخدمینی که بخشی از تعهدات موضوع بند الف را انجام داده اند ، به نسبت باقیمانده مدت تعهد یاد شده ، هزینه را پرداخت خواهند کرد .

ج – سایر مستخدمین پس از طی حداقل مدت خدمت طبق قرارداد استخدامی .

تبصره ۱ – میزان خدمت در قبال آموزش های وزارتخانه و شرایط بورس تابع آیین نامه های داخلی وزارتخانه خواهد بود .

تبصره ۲ – کسور بازنشستگی و پس انداز سهم مستخدم و حقوق و مزایای مرخصی استحقاقی استفاده نشده مستخدمی که استعفای وی مورد قبول واقع شده است ، به او پرداخت می شود .

ماده ۷۰ – استخدام مجدد مستخدمی که استعفا داده است ، در صورت داشتن صلاحیت و احتیاج وزارتخانه و در صورتی که بیش از سه سال از استعفای وی نگذرد ، مجاز است .

تبصره – سوابق خدمت این قبیل مستخدمین ، به شرط آن که وجوهی را که طبق ماده ( ۶۹ ) دریافت داشته اند به صورت یکجا مسترد دارند ، جزو سنوات خدمت آنان محسوب خواهد شد .

فصل هشتم – تکالیف ، امور انضباطی و رسیدگی به تخلفات و شکایات

ماده ۷۱ – مستخدمین وزارتخانه اعم از شاغلین و بازنشستگان و منفصلین از خدمت مکلفند هنگام خروج از کشور از وزارتخانه مجوز لازم را اخذ نمایند در غیر این صورت تخلف به عنوان لغو دستور محسوب گردیده و پس از معرفی به محاکم صالحه قضائی ، مفاد ماده ( ۲۳ ) قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح در مورد آن ها اجرا خواهد شد .

تبصره – اخذ مجوز خروج از کشور برای بازنشستگان و منفصلین از خدمت وزارتخانه برای مدت دو سال از شروع بازنشستگی و انفصال الزامی است .

ماده ۷۲ – مستخدمین وزارتخانه مکلفند با رعایت سلسله مراتب اداری و سازمانی ، دستورات و احکام مسئولان مافوق خود را در حدود قوانین و مقررات و وظایف محوله ، اطاعت و اجرا نموده و کلیه ضوابط و مقررات عمومی ، حفاظتی ، %


Comments are closed.

آخرین مطالب
مشترک خبرنامه شوید