ارتباط با ما
تبلیغات


شنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۳ | ۱۱:۰۸ ق.ظ
تحولات در مفهوم حریم خصوصی در پرتو گسترش فضای مجازی
حریم خصوصی در شبکه‌های اجتماعی بی‌معنی است
علی ابراهیم نیا
این مسئله بسیار خطرناک است. چرا که کاربران عموماً نسبت به این امر بی خبر و یا بی اعتنا هستند. سوءاستفاده هایی که میتوان از این مسئله به ظاهر ساده کرد، بسیار گسترده است. شاید افراد بگویند که من چیزی برای مخفی کردن ندارم اما باید دانست که اطلاعات به ظاهر بی خطر افراد نیز میتواند برای آنها مشکل ساز شود. آن هم جایی است که شخص سومی از آن برای پرونده سازی و یا ایجاد پاپوش بهره ببرد.

حریم خصوصی در فضای مجازی

کافه حقوق – علی ابراهیم نیا

در حال حاضر شبکه‌های اجتماعی به عنوان مطرح ترین فضای عمومی در فضای سایبر مطرح هستند. میزان استفاده از این شبکه ها هر روز در حال گسترش است. انواع جدیدتر اینگونه شبکه ها هر روزه پدیدار میشود. دلیل آن نیز اولاً استقبال بالای مردم از آنها و در نتیجه بالا رفتن شانس تبلیغات و ثانیاً تسهیل در ارتباطات میان مردم است. در کنار تمام فواید این شبکه ها نباید از نکات منفی و خطرات آن نیز غافل بود. شاید بزرگترین مشکل، وارد آمدن خدشه به حریم خصوصی افراد است.

برای توضیح بیشتر باید چند نکته را در رابطه با این نوع از سایت ها و شبکه ها بیان کرد.

اولاً اینکه، در چنین فضاهایی از کاربران دعوت میشود تا برای ایجاد پروفایل، اطلاعات شخصی خود و یا توصیفی از خود را ارائه دهند.

ثانیاً اینگونه سایتها این امکان را فراهم میسازند تا افراد عکسها، ویدئوها و یا خاطرات شخصی خود را در اختیار دیگران قرار دهند.

ثالثاً اینگونه شبکه ها این امکان را برای کاربران فراهم میسازد تا لیستی از مخاطبان را تشکیل دهند تا صرفاً با آنها در ارتباط باشند.

رابعاً اینکه عمده درآمد چنین وب سایتهایی از طریق تبلیغاتی حاصل می آید که برای عموم کاربران قابل مشاهده میباشد.

 

با توجه به این نکات میتوان به این نتیجه رسید که نه تنها اطلاعات شخصی افراد در اختیار اداره­کنندگان شبکه های اجتماعی قرار میگیرد بلکه الگویی رفتاری و شخصیتی از آنها نیز قابل استخراج خواهد بود. در این شبکه ها، کاربران با افرادی خاص چت میکنند. محتوای مکالمات آنها با هر یک متفاوت است. با بعضی رابطه کاری، با بعضی رابطه دوستی و شاید با بعضی رابطه عاشقانه داشته باشند. علاوه بر این عموماً شخصیت خود را در مطالب عمومی خود، در مکالمات و در نظرات خود بروز میدهند. عملاً میتوان گفت که اینگونه شبکه ها این امکان را به راحتی فراهم می آورد تا الگویی نسبتاً جامع از شخصیت افراد بدست آید.

این مسئله بسیار خطرناک است. چرا که کاربران عموماً نسبت به این امر بی خبر و یا بی اعتنا هستند. سوءاستفاده هایی که میتوان از این مسئله به ظاهر ساده کرد، بسیار گسترده است. شاید افراد بگویند که من چیزی برای مخفی کردن ندارم اما باید دانست که اطلاعات به ظاهر بی خطر افراد نیز میتواند برای آنها مشکل ساز شود. آن هم جایی است که شخص سومی از آن برای پرونده سازی و یا ایجاد پاپوش بهره ببرد.

در اینکه شبکه های اجتماعی سیستمی برای بازخوانی الگوی رفتاری افراد دارند، تردیدی وجود ندارد. نمونه آن هم پروژه برج مراقبت (beacon) بود که توسط سایت فیسبوک در سال ۲۰۰۷ اجرایی شد. در این پروژه ، فیسبوک میتوانست با توجه به نحوه لایک کردن و یا کامنت گذاری افراد و یا سایتها و صفحاتی که مشاهده میکنند، تبلیغات مورد علاقه آنان را برایشان نشان دهد. این موجب شد که بعضی از سوء استفاده ها توسط سایتهای تبلیغاتی صورت گیرد و اطلاعات شخصی افراد توسط این شرکتها مورد وارسی قرار گیرد. در نهایت به واسطه اعتراضاتی که نسبت به این امر صورت گرفت، فیسبوک این پروژه را در سال ۲۰۰۹ متوقف ساخت. اما به هر حال این چیزی بود که رسانه ای شده بود. همین مقدار نیز برای تردید در امنیت حریم خصوصی در این شبکه ها کافی است.

در نتیجه می‌توان گفت که اولاً حریم خصوصی در شبکه‌های اجتماعی بسیار آسیب پذیر است و ثانیاً اینکه امکان پیگرد جرایم حاصل از آن بسیار کم خواهد بود. چراکه اطلاعات به نحوی گسترده و ناشناس در اختیار کسانی قرار می‌گیرد که به راحتی قابل شناسایی نیستند.


  1. علی   ۱۳۹۳/۰۹/۱۹  

    بسیار قابل استفاده بود. خوب است در مطالب دیگری این موضوع بیشتر شکافته شود.

آخرین مطالب
مشترک خبرنامه شوید