ارتباط با ما
چهارشنبه ۸ دی ۱۳۹۵ | ۰۹:۲۸ ق.ظ
عملکرد دولت در اینه منشور حقوق شهروندی:
چگونه دیگری را اصلاح می‌کند، آن که خود را اصلاح نکرده است؟!
علی تقی نژاد
زمانی حقوق شهروندی تماماً رعایت خواهد شد که جایگاه همه اقشار مختلف مردم به‌طور شفاف بیان شده و شهروندان به درجه یک و دو و سه و… تقسیم نشده باشند! قطعاً یکی از موانعی که بر سر راه تحقق منشور حقوق شهروندی است،‌ وجود شهروندانی است که سهم‌خواهی آنها از سفره انقلاب در این سال‌های اخیر محرز شده است.

گروه سیاسی کافه حقوق: زمانی حقوق شهروندی تماماً رعایت خواهد شد که جایگاه همه اقشار مختلف مردم به‌طور شفاف بیان شده و شهروندان به درجه یک و دو و سه و… تقسیم نشده باشند! قطعاً یکی از موانعی که بر سر راه تحقق منشور حقوق شهروندی است،‌ وجود شهروندانی است که سهم‌خواهی آنها از سفره انقلاب در این سال‌های اخیر محرز شده است.

اینکه همه شهروندان حق دارند از تمامی امکانات مادی و معنوی کشور به‌طور یکسان استفاده نمایند،‌ هم در قانون اساسی مخصوصاً و هم در قوانین عادی ذکر شده است و لزومی نداشته زیر بیرق منشور مجدداً ذکر شود تا به‌ عنوان دستاورد سه‌ساله‌ دولت نامیده شود!

مواردی که بدیهی است، همه می‌دانند و دولت تنها وظیفه بسترسازی، هماهنگ‌کننده و برطرف‌کننده موانع رسیدن به اهداف را به‌عهده خواهد داشت.

ماده ۶ منشور می‌گوید: «شهروندان حق دارند از محیط مساعد برای  رشد فضائل اخلاقی و دینی و تعالی معنوی برخوردار شوند. دولت همه امکانات خود را برای تأمین شرایط لازم جهت بهره‌مندی از این حق به کار می‌گیرد و با مفاسد اخلاقی ازجمله دروغ، ریا، تملق، نابردباری، بی‌تفاوتی، تنفر، بی‌اعتمادی، افراط‌گری و نفاق در جامعه مبارزه می‌کند.»

یکی از عوامل ایجاد محیط نامساعد، برخی دولتمردان اعتدال‌گرا هستند که اشاعه‌دهنده دروغ و نفاق در جامعه هستند و قرار نیست به آمار رسمی هم اعتنایی داشته باشند. دولت به‌جای یادآوری به مردم – که حقوق‌شان را بدانند – خود باید حقوق مردم را ابتدا رعایت نماید تا بعداً دچار تناقض نشود!

ماده ۹ منشور: «حیثیت و اعتبار شهروندان مصون از تعرض است. هیچ شخص، مقام یا رسانه‌ای به‌ویژه آن‌هایی که از بودجه و امکانات عمومی استفاده می‌کنند نباید با رفتار یا بیان اهانت‌آمیز نظیر هجو و افترا، حتی از طریق نقل‌قول، به اعتبار و حیثیت دیگران لطمه وارد کند»

ماده ۱۰- «توهین، تحقیر یا ایجاد تنفر نسبت به قومیت‌ها و پیروان ادیان و مذاهب و گروه‌های مختلف اجتماعی و سیاسی، ممنوع است»

در این چند سال متأسفانه از هر تریبونی استفاده کردند و با الفاظ «تندرو»، «تازه‌ به دوران رسیده»، «افراطی»، «بزدل» و… – که قبلاً هم توسط برخی از رسانه‌ها لیست شده بود – توهین‌های خود را نثار مردم و منتقدان دلسوز و انقلابی نمودند! چندین بار گروه‌های مختلف سیاسی که هم‌عقیده و هم‌نظر با آنها نبودند را تحقیر نمودند؛ صرفاً به‌خاطر کارهایی که قبلی‌ها انجام داده بودند – خوب یا بد معیار نیست – عدم کارایی و همچنین عدم مقبولیت خود را به اقدامات مسئولان دولت قبل حواله می‌دادند! البته می‌توانستند راهی را بروند که به گمانشان درست است، ولی به تخریب و توهین ادامه دادند.

حال دو سؤال مهم ما این است:

اگر مسئول مملکت یا مقام دولتی با رفتار و بیانات توهین‌آمیزش با مردم به مجادله برخاست، ناقض چنین ماده‌ای هست یا نیست؟!

اگر حقوق شهروندی مردم نقض شود، چه اقدامی باید در جهت احقاق حقوق‌شان انجام بدهند؟! کدام ارگان دولتی پاسخگو خواهد بود؟!

نکته مهمی که باید در ذیل چنین ماده‌ای بیان کرد، این است: «به نظر می‌رسد ابتدا دولتمردان باید عامل به مواد منشور باشند، بعد به دیگران بگویند تقوای جمعی داشته باشید!»

حسن ختام اینکه، امام علی علیه السلام فرمودند: «چگونه دیگری را اصلاح می‌کند، آن که خود را اصلاح نکرده است؟!» (غررالحکم و دررالکلم، حدیث ۶۹۹۵)

 

آخرین مطالب
مشترک خبرنامه شوید