ارتباط با ما
تبلیغات

پنج شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۵ | ۱۱:۰۶ ق.ظ
از حقوق های نجومی تا داستان گور خواب ها:
فقر را در جامعه به حکم وظیفه اسلامی، انقلابی و انسانی جدی بگیریم
آیا شایسته دولت اسلامی است که کسانی گور خواب و دیگرانی کارتن خواب و عده ای حاجت مند باشند و البته تعدادی با حقوق های نجومی وجود داشته باشند؟ این عده به طور غیر منصافانه ای شایستگی های خود، خلاءهای قانونی موجود، ذکاوت اقتصادی و در نهایت فوق العادگی در ارتباطات برای کسب فرصت ها و امتیازات را دخیل در کسب این حقوق ها میدانند. مگر ما چقدر از آرمان ها و ارزشهای انقلابی گری فاصله گرفته ایم؟
گروه اجتماعی کافه حقوق: فقر یکی از دلخراش ترین پدیده های اجتماعی است. فقر در این معنا عبارت است از موجود نبودن چیزهایی که ما در زندگی به آ نها نیازمند هستیم. به تعبیر دیگر ناتوانی در کسب معاش و تامین حداقل نیازهای ضروری که عموما بیانگر پاره ای از امکانات زیستی انسانها در محدود جغرافیایی زندگی آنها بوده است، از جمله محرومیت های خانوادگی، یعنی فقدان یا کمبود حداقل های معیشتی، محرومیت های اجتماعی یعنی وجود تنگناها برای یک زندگی مطلوب از لحاظ داشتن امکانات رفاه نسبی برای رشد و تعالی در محدوده زندگی ضروری و نه تزئینی و تجملاتی و بالاخره محرومیت های دسترسی از لحاظ کمبود امکانات ارتباطی و فرهنگی انسانها با محیط اطراف.
این کمبود ها انسان را ناامید، ناتوان و به مرور روزنه ی امید و زندگی را مسدود می کند. به ویژه بی توجهی به مناطق محروم باعث عمیق ترشدن دردهای حاصل از محرومیت و فاصله بین نقاط محروم با نقاط برخودار ، موجب افزایش معضلات اجتماعی-اقتصادی همچون پدید آمدن مهاجرت ها ، آسیب های اجتماعی ، تشدید فقر و بیماری، ایجاد ناهنجاریها و سرانجام باعث دشواریهای سیاسی و اخلاقی در مناطق متعدد می گردد.

باید بدانیم چه عواملی در ابعاد مختلف سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در پیدایش فقر نقش اساسی ایفا می کند. این موضوع را در بررسی ها و مطالعات پژوهشی و تحقیقاتی گوناگون احصا شده است. از طرفی ضروری است فقرزدایی و مبارزه با عوارض آن را  بعنوان یک فرض دینی و تکلیف انقلابی قبول داشته و به پیامدهای اسف بار آن توجه داشته باشیم. از جمله می توان به عواملی نظیر نداشتن فرصت های شغلی و در آمد، تورم ناشی از سیاست های اقتصادی و توزیع نامناسب درآمد و سرمایه و امکانات غیر متعارف، قشر بندی اجتماعی برای پایین بودن سطح سواد، فقدان تخصص در دستیابی به مشاغل در آمد زا، تسلسل فقر در خانواده ها، معلولیت های ذهنی و جسمی ، فقدان سرپرست، تنبلی و اعتیاد اشاره نمود که درایجاد فقر نقش دارند.

قانون اساسی در اصل ۲۸ ضمن در نظر گرفتن این معضل اجتماعی، وظایفی را برای دولت تعیین می دارد: «دولت موظف است با رعایت نیاز جامعه به مشاغل گوناگون برای همه افراد امکان اشتغال به کار و شرایط مساوی را برای احراز مشاغل را ایجاد کند» همچنین در اصل ۲۹ اشاره می دارد: «برخوداری ار تامین اجتماعی از نظر بازنشستگی و بیکاری ،ازکار افتادگی ،بی سرپرستی ،درماندگی ،حوادث و سوانح ،نیاز به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبت های نوین بصورت بیمه و غیره حقی است همگانی. دولت مکلف است  بر طبق قانون اساسی از محل در آمدهای عمومی و در آمدهای حاصل از مشارکت مردم و خدمات وحمایت های مالی فوق را برای یک به یک افراد کشور تامین کند.»

آیا شایسته دولت اسلامی است که کسانی گور خواب و دیگرانی کارتن خواب و عده ای حاجت مند باشند و البته تعدادی با حقوق های نجومی وجود داشته باشند؟ این عده به طور غیر منصافانه ای شایستگی های خود، خلاءهای قانونی موجود، ذکاوت اقتصادی و در نهایت فوق العادگی در ارتباطات برای کسب فرصت ها  و امتیازات را دخیل در کسب این حقوق ها میدانند. مگر ما چقدر از آرمان ها و ارزشهای انقلابی گری  فاصله گرفته ایم؟ تا چه حدی از توصیه و تاکید های امام راحل (ره) دور شده ایم؟ نهیب های ایشان را در مفاهیمی نظیر جنگ تاریخی فقر و غنا و ولی نعمتان کوخ نشین فراموش کرده؟ پیام های مکرر رهبر فرزانه انقلاب را درباره  مبارزه با فساد تا کجا  شنیده ایم و عمل نمودایم؟

اگر انقلابی کرده ایم و اصول آن را دریافته ایم، با این اوصاف انقلابی بودن را باید باز تعریف کرد. چرا که در برهه هایی از انقلاب مردانی والا وارسته از این ملت چه راحت از حق و حقوق و امتیازات خود گذشتند و دلبستگی خود را به دلدادگی خدا پیوند زدند. همین اینک نیز در آن سوی مرزها بی ادعا و بدون چشمداشت با درک صحیح از عمق توطئه ها چه آسان با خدای لایزال معامله می کنند و ملقب و مفتخر به مدافعین حرم و حریم ولایت اند  با این امید که امنیت برای استقرار اصول و ارزشهای  اسلامی بیش از پیش فراهم گردد. بنابراین پیش شرط اصلی ریشه کنی فقر توسعه انسانی با توسل و توجه به ارزشهای اسلام و انقلاب و توصیه های رهبری است که هم اکنون دراجرایی نمودن سیاست ها، تدابیر و برنامه های اقتصاد مقاومتی  متجلی است .در نتیجه  وظیفه اسلامی ،انقلابی و انسانی مان حکم می کند به درستی  خط فقر را تعریف،  جایگاه مشارکت مردم فقیر را در تصمیم گیری ها که مستقیم و غیر مستقیم در زندگی شان تاثیر می گذارد ترسیم نمایم. حق برخورداری از امکانات اولیه زندگی شرافتمندانه را به رسمیت بشناسیم و درنهایت آسیب های اجتماعی و گسست های جامعه را جدی بگیریم .

آخرین مطالب
مشترک خبرنامه شوید