ارتباط با ما
تبلیغات


چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۵ | ۱۲:۰۰ ب.ظ
نگاهی به انتخابات آمریکا
برقراری توازن میان حکومت مرکزی و ایالت‌های ۵۰ گانه اساسی‌ترین کاربرد کالج‌های انتخاباتی آمریکا
حمید نظریان
نظام انتخاباتی ایالات‌متحده آمریکا از ابعاد گوناگونی در سطح و عمق درگیری نخبگان و مردم با بنیان‌های مشارکتی طراحی‌شده درون نظام انتخاباتی خود، با سایر نظام‌های انتخاباتی جهان متفاوت است. روند برگزاری انتخابات در آمریکا بدین گونه است که از دو سال مانده به برگزاری رسمی انتخابات در آمریکا فعالیت‌های ابتدایی کسانی که سودای رئیس‌جمهور شدن را در سر دارند آغاز می‌شود.

گروه سیاسی کافه حقوق: نظام انتخاباتی ایالات‌متحده آمریکا از ابعاد گوناگونی در سطح و عمق درگیری نخبگان و مردم با بنیان‌های مشارکتی طراحی‌شده درون نظام انتخاباتی خود، با سایر نظام‌های انتخاباتی جهان متفاوت است. تفاوتی که گاه آن‌قدر عمق می‌یابد که می‌توان از تباین تام میان این نظام انتخاباتی و سایر نظام‌های انتخاباتی سخن به میان آورد. این انتخابات از آن جنبه حائز اهمیت چشمگیر است که کلینتون به‌عنوان نماد حفظ وضع موجود و ترامپ به‌عنوان نماد عبور از وضع موجود کشور آمریکا هرکدام به‌نوبه خود با چالش‌های متعددی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ چالش‌هایی نظیر حاد شدن بیماری هیلاری کلینتون و از سوئی ابهامات اقتصادی جدی در کارنامه ترامپ.

روند برگزاری انتخابات در آمریکا بدین گونه است که از دو سال مانده به برگزاری رسمی انتخابات در آمریکا فعالیت‌های ابتدایی کسانی که سودای رئیس‌جمهور شدن را در سر دارند آغاز می‌شود. این اشخاص کمیته‌ای محرمانه برای سنجش میزان اعتبارات مالی و همچنین حمایت‌های سیاسی در سطح جامعه تشکیل می‌دهند تا این کمیته با سنجش این دو مؤلفه نسبت به حضور یا عدم حضور آنان در انتخابات اظهارنظر نماید. برای مثال هیلاری کلینتون از سال ۲۰۱۳ فعالیت‌های انتخاباتی خود را آغاز نمود و کمیته تحت مدیریت او حقیقتاً یکی از فعال‌ترین کمیته‌های پیشا انتخاباتی جامعه آمریکا بوده است.

انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا از دو مرحله تشکیل می‌گردد که مرحله ابتدایی آن جنبه درون‌حزبی دارد و مرحله نهایی آن توسط آراء الکترال رقم می‌خورد. کاندیداهای هر ایالت سعی دارند تا به‌عنوان نامزد نهایی حزب خود از ایالت مطبوعه معرفی شوند و در عرصه ملی با کاندیدای هم‌حزبی خود به رقابت بپردازند؛ این رقابت‌ها شامل شرکت در مناظره‌های ملی، تلاش برای جذب سرمایه مالی سرمایه‌داران بزرگ و… است. هر کاندید در صورت توانایی در کسب چهار مؤلفه ذیل می‌تواند نبرد خود را در ایالت‌های مختلف آغاز نماید:

-دریافت کد مثبت از رسانه‌های خبری مهم و تأثیرگذار.

-جذب اعتبار مالی لازم برای تأمین هزینه‌های انتخابات.

-کسب موافقت مقامات حزبی در مورد برنامه‌های خود.

-حمایت طراحان مبارزات انتخاباتی.

پس از کسب آمادگی‌های فوق‌الذکر زمان شرکت در میتینگ‌های انتخاباتی در ایالت‌های مهم فرامی‌رسد، شرکت در میتینگ‌های ایالت‌های بزرگ و تأثیرگذار ازجمله مهم‌ترین برنامه کاندیداهای آمریکایی است. آغازین گام رسمی و قانونی به سمت انتخاب شدن رئیس‌جمهور در آمریکا در حقیقت زمان برگزاری انتخابات کالج‌های انتخاباتی است؛ اما این کالج‌های در حقیقت چه هستند؟

اجلاس ۱۷۸۷ که وظیفه تدوین قانون اساسی آمریکا پس از اعلام استقلال آمریکا از انگلستان را بر عهده داشت پس از بررسی طرح‌های مختلف برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در این واحد سیاسی نهایتاً به طرح برگزاری انتخابات ریاست جمهوری از مسیر کالج‌های انتخاباتی رأی داد. اساسی‌ترین کاربرد این کالج‌های انتخاباتی برقرار نمودن نوعی توازن میان حکومت مرکزی و ایالت‌های ۵۰ گانه در کشور آمریکاست. این سازوکار میل زیادی به تسری قدرت ریاست جمهوری به بخش‌های مختلف دارد و درنهایت قدرت ایالت‌ها را در یک سیستم مرکزی به رهبری شخص رئیس‌جمهور به تشکل می‌رساند، به‌گونه‌ای که محققان سازوکار انتخابات در آمریکا از زمینه‌های متعددی در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و روان‌شناختی بحث به میان می‌آورند که طی آن و درنهایت قدرت فائقه و مطلقه‌ای برای رئیس‌جمهور محقق می‌شود.

اما در ادامه توضیح روند برگزاری انتخابات در آمریکا باید متذکر شد که بر اساس اصل دوم قانون اساسی آمریکا اعضای کالج‌های انتخاباتی برابر است با مجموع نمایندگان یک ایالت در مجلس نمایندگان و سنای همان ایالت. اعضای این کالج‌های انتخاباتی در ایالت‌های گوناگون به صور مختلف انتخاب می‌شوند، در برخی از ایالت‌ها به‌صورت مستقیم و در برخی دیگر به‌صورت غیرمستقیم و درنهایت سرنوشت انتخابات ریاست جمهوری در کل کشور را رقم می‌زنند.

نامزدهای وابسته به هریک از دو حزب دمکرات و جمهوری‌خواه در تلاش‌اند تا بتوانند بیشترین رأی الکترال را از این کالج‌های انتخاباتی کسب کنند البته باید متذکر شد که نامزدهای کالج هر یک از ایالت‌ها قبل از برگزاری انتخابات ایالتی به مردم ایالت خود از انتخاب نهایی خود خبر می‌دهند و مردم با علم به این انتخاب به آن نماینده کالج انتخاباتی رأی خواهند داد.

دو ماه ونیم پیش از برگزاری انتخابات نهایی در آمریکا کنوانسیون نهایی حزب تشکیل جلسه می‌دهد و در آن نماینده‌ای که توانسته بیشترین آراء در هر ایالت را جذب نماید به‌عنوان نامزد نهایی معرفی می‌شود. پس‌ازآنکه نامزد نهایی هر حزب معین گردید این نامزدها در مناظره‌های تلویزیونی و یا مصاحبه‌های کثیرالانتشار مطبوعاتی وارد رقابت نهایی با یکدیگر می‌شوند. کالج‌های انتخاباتی تنها یک اجلاسیه خواهند داشت که در آن با حدنصاب بیش از ۲۷۰ رأی از مجموع ۵۳۸ رأی رئیس‌جمهور برگزیده می‌شود. همان‌طور که پیش‌تر ذکر آن رفت کلینتون در فضای ذهنی مردم آمریکا به‌عنوان نماینده حفظ وضع موجود شناخته می‌شود؛ وضعی که امروز در عرصه سیاست خارجی می‌توان منطق آن را در دنباله‌روی از سیاست اجرای برجام متبلور دانست و در عرصه داخلی می‌توان آن را در دادن آزادی‌های مدنی بیشتر به گروه‌های اقلیتی مانند همجنسگرایان پیگیری نمود اما دونالد ترامپ در مقابل به‌عنوان نماد مبارزه با وضع موجود، توجه خود را بر مسائل اقتصادی متمرکز نموده و به گفته خویش سعی دارد با گسترش منطق توسعه بخش خصوصی به رشد سرمایه در آمریکا دامن زده و این کشور را از این وضعیت نابسامان عبور بدهد. پیشتازی «مایک پنس» معاون اول معرفی‌شده از جانب ترامپ در نظرسنجی‌ها نسبت به رقیب دمکراتش «تیم کین» خود گواهی است بر ذائقه فعلی جامعه آمریکایی. برخی نشریات آمریکایی از پیروزی «مایک پنس» بر «تیم کین» این‌گونه استقبال کرده‌اند: «شاید شوالیه موطلایی داستان ما بتواند بر رقیب دمکراتش با نقد حداکثری فضای اقتصادی فائق بیاید.»

در وهله آخر باید این نکته مهم را متذکر شد که انتخابات امسال در آمریکا مانند تمامی دوره‌های پیشین و در میان نامزدهای نهایی دو حزب جمهوری‌خواه و دمکرات یک ترجیع‌بند مشترک دارد و آن عبارت است از ضدیت تام و تمام با حضور و قدرت یافتن ایران اسلامی در سطح منطقه وجهان. در همین مناظره اخیر کلینتون و ترامپ می‌توان به‌وضوح حضور این امر را مشاهده نمود و معنای واضح آن این است که در صورت روی کار آمدن هرکدام از دو کاندید احزاب عمده آمریکا، خط اصلی سیاست خارجی آمریکا در منطقه ما سیاست ایران هراسی خواهد بود و سؤال اینجاست که چگونه برخی نخبگان قدرت در ایران مدعی آن هستند که با «نعمت برجام» توانسته‌اند در صف دشمن شکاف ایجاد نموده و رهبران آمریکا را از ایران ستیزی و ایران هراسی بازدارند؟


آخرین مطالب
مشترک خبرنامه شوید