ارتباط با ما
تبلیغات


چهارشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۶ | ۰۹:۱۳ ق.ظ
جایگاه کودکان در دایره ی عدالت
عدالت برای کودکان؛ چگونه می توان با کودکان عادلانه رفتار کرد؟
شیرین ولی پوری
امروزه هر عاملی و لو والدین کودک اگر موجبات درد و رنج کودکان را فراهم نمایند، مورد سرزنش و منع مداخله در امور کودک قرار می گیرند. از این جهت برای رسیدن به رفتاری عادلانه و شایسته کودکان، شناخت حقوق کودک و کاربرد این حقوق ضروری است. در نتیجه می توان گفت عدالت برای کودکان بیان کننده قوانین، رفتارهای مختلف حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در چارچوبی منطبق بر برابری، رفع تبعیض، کاهش آلام آنها و تامین امنیت بر ایشان از یک طرف و از طرفی دیگر توجه به سلامت، بهداشت، آموزش و رشد کودکان است.

گروه اجتماعی کافه حقوق: جایگاه عدالت در مناسبات فردی و اجتماعی همه انسان ها اهمیت والایی دارد. این واژه مانند واژگان آزادی و برابری مناقشه برانگیز نیست، چون همگان بر لزوم برخورداری ازآن اتفاق نظر دارند. غایت حقوق، رسیدن به عدالت است. اداره سالم جامعه بدون مناسبات عادلانه در دراز مدت بسیار دشوار خواهد بود. همه روابط اجتماعی با تکیه بر عدالت مشروعیت می یابند.

جان راولز، استادفلسفه دانشگاه هاروارد آمریکادرباره ی مفهوم عدالت می گوید: «هدف اصلی من از بیان مفهوم عدالت، عمومی و عملی کردن مفهومی فراتر از مفهوم انتزاعی قرارداد اجتماعی است که بوسیله لاک، روسو و کانت بدست آمده است.»

تاثیر نظریه این دانشمند بر حقوق اجتماعی و اقتصادی و در نهایت به حمایت جامعه از گروه های اجتماعی مختلف ازجمله کودکان در تامین عدالت در حوزه های حقوق اقتصادی و اجتماعی منجر می شود.

بطور کلی کودک در لغت عبارتست از هر پسر و دختری که به نضج و رشد نرسیده باشد. دوران کودکی از دوران بارداری شروع و تا بلوغ ادامه دارد. در اصطلاح حقوقی طفل یا صغیر به کسی گفته می شود که از نظر سن به نمو جسمی و روحی لازم برای زندگی اجتماعی نرسیده باشد. از دیدگاه فقهی صغیر« کسی است که به سن بلوغ نرسیده باشد.» از دیدگاه جرم شناسی طفل یا نوجوان بزهکار فردی است که شخصیت وی در حال شکل گیری بوده و در جریان اجتماعی شدن است.

آنچه عدالت را در باره کودکان از سایرین متفاوت می سازد، عدم توانایی کودک در درخواست رفتار عادلانه و بالاتر از آن، عدم درک صحیح از موقعیت خود در اجتماع است. از یک طرف قرار گرفتن کودک تحت اقتدار خانواده و اجتماع بدون اینکه خود قادر باشد نقشی در تعیین مناسبات عادلانه یا ناعادلانه حاکم بر خود داشته باشد و از طرف دیگر عدم توجه به شخصیت و جایگاه کودک، کودکان را همواره در معرض انواع ستم ها، بی عدالتی ها و آسیب های گوناگون قرار داده است.

شاید بتوان اذعان نمود کودک در دوران کودکی یک نوع بی هویتی دارد که نمی تواند برای خود جایگاه ثابتی در عرصه های مختلف زندگی شناسایی نماید. که البته این بی هویتی ناشی از عدم تکامل ساختارهای فیزیکی و غیر فیزیکی است که او را برای مسئولیت پذیری در اجتماع آماده می نماید.

اما اساسی ترین موضوع این است که آنچه در دوران کودکی بر او می گذرد،تماماً بر روح و جانش نقش می بندد و بعدها که قادر به تجزیه و تحلیل شده و به عنوان یک کنشگر اجتماعی به دوران کودکیش نظر می افکند، همان نقوش بسیاری از خط مشی ها و تصمیمات او را تحت تأثیر قرار می دهند.

بر همین اساس امروز هر عاملی و لو والدین کودک اگر موجبات درد و رنج کودکان را فراهم نمایند، مورد سرزنش و منع مداخله در امور کودک قرار می گیرند. از این جهت برای رسیدن به رفتاری عادلانه و شایسته کودکان، شناخت حقوق کودک و کاربرد این حقوق ضروری است.
در نتیجه می توان گفت عدالت برای کودکان بیان کننده قوانین، رفتارهای مختلف حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در چارچوبی منطبق بر برابری، رفع تبعیض، کاهش آلام آنها و تامین امنیت بر ایشان از یک طرف و از طرفی دیگر توجه به سلامت، بهداشت، آموزش و رشد کودکان است.

اهمیت این موضوع از این رو است که به رسمیت شناختن جایگاه انسانی کودک،درآینده او را برخوردار از همه ابعاد کرامت و شرافت انسانی می سازدکه همین کرامت و شرافت در عملکردهای آتی او در اجتماع و پذیرش نقش های اجتماعی بسیار تأثیرگزار بوده و حتی می تواند به عنوان یک عامل بازدارنده ی قوی در مباحثی مانند خنثی سازی جرم عمل نماید.


آخرین مطالب
مشترک خبرنامه شوید