ارتباط با ما
تبلیغات


یکشنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۶ | ۱۳:۴۵ ب.ظ
بررسی فرآیند انعقاد معاهده­ ی آب و هوایی پاریس
اولویت کاهش انتشار گازهای گلخانه­ ای با کدام کشورهاست؟
توافقنامه­ ی پاریس حاصل تغییر رویکرد جهانی در تعیین میزان اهداف کمی در خصوص نیل به کاهش جهانی انتشار گازهای گلخانه ای است. بر اساس این توافقنامه، کشورها تعهد می­کنند با توجه به برنامه­ ی مشارکت ملی خود در کاهش گازهای گلخانه­ ای انتشار دی اکسید کربن اقدام نمایند.

گروه بین الملل کافه حقوق: معاهده ­ی پاریس باهدف افزایش کمتر از ۲ درجه سانتی گراد دمای اتمسفر، نسبت به قبل از انقلاب صنعتی تا پایان قرن جاری در ۱۲ دسامبر۲۰۱۵ به تصویب رسید. این معاهده داری ۲۹ بند و ۱۴۰ تصمیم بود و شرایط لازم الاجرا شدن آن نیز بدین نحو بود که توافقنامه از سوی حداقل ۵۵ کشور که حداقل میزان ۵۵ درصد انتشار گازهای گلخانه­ ای را بر عهده داشته باشند مورد تصویب قرار دهند. عدم حصول توافق برای تعیین میزان انتشار و مدت آن بعد از دوره­ ی زمانی مقرر شده در پروتکل کیوتو منجر به تغییر رویکرد کشورها در این خصوص گردید.

توافقنامه­ ی پاریس حاصل تغییر رویکرد جهانی در تعیین میزان اهداف کمی در خصوص نیل به کاهش جهانی انتشار گازهای گلخانه­ای است. بر اساس این توافقنامه، کشورها تعهد می­ کنند با توجه به برنامه­ ی مشارکت ملی خود در کاهش گازهای گلخانه­ ای انتشار دی اکسید کربن اقدام نمایند.

 این توافقنامه، دارای محورهای مختلف است که ازجمله­ ی این محورها می­توان به کاهش، انطباق، تأمین مالی، توسعه و انتقال فناوری، ظرفیت­ سازی و شفاف­ سازی اشاره کرد.

از مهمترین مسائلی که در محور تأمین مالی بیان شده است می­توان به این موارد اشاره کرد: تعهد کشورهای توسعه­ یافته جهت تأمین مالی طرح های زیست محیطی، تأمین اعتبار صندوق سبز اقلیم به میزان سالانه ۱۰۰ میلیارد دلار، تقسیم منابع مالی میان بخشهای کاهش و انطباق به صورت برابر و اولویت کمکهای مالی به کشورهای کوچک جزیره ای، آفریقایی و کمتر توسعه یافته.

مواردی که در محور توسعه و انتقال فناوری معاهده­ ی پاریس بدان اشاره شده است عبارتند از: کاهش انتشار گازهای گلخانه­ ای از طریق اشتراک فناوری، ارائه­ ی توانمندی های فناوری کشورهای توسعه یافته، ارائه­ ی نیازمندی های فناوری کشورهای درحال توسعه.

در محور ظرفیت­ سازی معاهده­ ی آب و هوایی پاریس به مواردی همچون توانمندسازی کشورها جهت مقابله با تغییرات اقلیم از طریق آموزش، آگاه­سازی، اطلاع­ رسانی، ارائه­ ی تجربیات سایر کشورها در مقابله با تغییرات اقلیم و کاهش انتشار گازهای گلخانه­ ای، پاسخگویی به نیازهای ملی کشورها و نیز ایجاد بسترهای لازم جهت دریافت کمک­های بین المللی و توسعه­ ی آنها تأکید شده است.

کشور جمهوری اسلامی ایران نیز در زمان تصویب اولیه­ ی توافقنامه­ ی مذکور اقدام به اعلام موافقت خود نموده و نهایتاً در تاریخ بیست و سوم اردیبهشت­ماه ۱۳۹۵ برابر با ۲۲ آوریل۲۰۱۶ همزمان با ۱۷۰ کشور دیگر اقدام به امضای توافقنامه­ ی مذکور نمود.

البته فرایند الحاق رسمی به توافقنامه­ ی مذکور که متضمن تصویب در مجلس شورای اسلامی است و نهایتاً در تاریخ ۲۳ آبان ماه۱۳۹۵ برابر با ۱۴ نوامبر۲۰۱۶ کلیات آن در صحن علنی مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید و بعد از مطرح شدن در شورای نگهبان، برای رفع ابهامات و اشکالات شورای نگهبان در حال حاضر مجدداً در مجلس شورای اسلامی در حال بررسی است.

 


آخرین مطالب
مشترک خبرنامه شوید