ارتباط با ما
تبلیغات


چهارشنبه ۱ آذر ۱۳۹۶ | ۱۵:۴۴ ب.ظ
ریشه یابی هجمه های اخیر به رییس دستگاه قضا
دکتر جلیل محبی
ناسزاهایی که امروز به رییس قوه قضاییه داده میشود به حق باید به کسانی داده شود که این مشکلات را برای مردم از تضعیف قوه قضاییه ایجاد میکنند و الا هیچ رئیسی در هیچ نهادی به دنبال ناکارآمدی مجموعه خود به این نحو نیست کما اینکه این روند در دوره رئسای پیشین قوه قضاییه هم بوده است و مدیریت فعلی تاحدی که توان داشته در اصلاح روند ها کوشیده است.

چندی است به بهانه های مختلف به رییس قوه قضاییه و دستگاه قضا هجمه های ناجوانمردانه ای شده است. این هجمه ها گرچه با انتقادات واردی به نحوه عملکرد برخی قضات همراه بوده است، لکن رویکرد کلی این فشارها سیاسی است. دلیل این امر کاملاً روشن است.
قوه قضاییه پیش از انقلاب اسلامی وزارت خانه ای از وزارت خانه های دولت بوده و اصل تفکیک و استقلال قوا وجود نداشته است. در آن ساختار، فارغ از مشکلات نظری و عملی عدم تفکیک قوه قضاییه از قوه مجریه، مشکل جذب بودجه و امکانات برای وزارت دادگستری وجود نداشته و نخست وزیر همان گونه که مسوول تشکیلات وزارت خانه های غیر قضایی بوده، از تجهیز و جذب نیروی انسانی به اندازه و کافی نیز غفلت نمی کرده است. این روند از سال ۱۳۱۶ تا ۱۳۵۸ و تا تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ادامه داشت تا این که با تصویب قانون اساسی جدید قوه قضاییه بوجود آمد و وزارت دادگستری سابق نقش رابط میان قوا را به عهده گرفت. با تاسیس قوه قضاییه جدید و با حفظ اختیارات دولت در تهیه لایحه بودجه و ابتکار عمل در امر تخصیص چالش بودجه ای قوه قضاییه و قوه مجریه آغاز شد.
با نگاه به روند سالهای بعد از انقلاب مشاهده می کنیم که نسبت « تعداد قاضی به تعداد پرونده» هر ساله کمتر شده است تاجایی که اکنون در شعب دادگاه ها و دادسراها بعضاً‌ به هر قاضی بالای ده پرونده ارجاع میگردد. میانگین اوراق پرونده ها نیز بالای پنجاه صفحه است. خواندن یک رمان ۵۰۰ صفحه ای در یک روز کاری، برای ذهنی با توانایی بالا ممکن نیست چه رسد به مطالعه پرونده، رجوع به قانون، دیدن طرفین دعوا، نگارش حکم و کارهای جانبی که هر پرونده برای به اتمام رسیدن نیاز دارد. این روند و نسبت « تعداد قاضی به تعداد پرونده» که هر روز به سمت بدتر شدن می رود بر کار نظارت بر قضات و نحوه رسیدگی آنها تاثیر میگذارد باید به نحو اساسی حل شود و حل آن به دست قوه قضاییه که در مسئله بودجه ابتکار عمل را به دست ندارد نیست و باید برای عدم همکاری دولت در بودجه و امکانات قوه قضاییه فکر اساسی کرد. با این مشکل اگر خود آقای روحانی، احمدی نژاد، خاتمی یا مرحوم هاشمی هم رییس قوه قضاییه شوند مشکل باقی است چون هر رییس جمهوری در پی آن است که در قوه خود موفق تر بوده و کارنامه پربارتری داشته باشد. حال اگر رییس جمهوری در آینده!!! پیدا شود که غرض سیاسی با قوه قضاییه و رییس آن داشته باشد که وضعیت بدتر شده و مشکلات مردم قطعاً بیشتر میشود.
لذا فحاشی ها و ناسزاهایی که امروز به رییس قوه قضاییه داده میشود به حق باید به کسانی داده شود که این مشکلات را برای مردم از تضعیف قوه قضاییه ایجاد میکنند و الا هیچ رئیسی در هیچ نهادی به دنبال ناکارآمدی مجموعه خود به این نحو نیست کما اینکه این روند در دوره رئسای پیشین قوه قضاییه هم بوده است و مدیریت فعلی تاحدی که توان داشته در اصلاح روند ها کوشیده است.


آخرین مطالب
مشترک خبرنامه شوید